B moet aftreden, maar hij wil niet
Bini Smaghi heet hij. Lorenzo Bini Smaghi. Hij is econoom en sinds 2005 lid van de Raad van Bestuur van de Europese Centrale Bank. Tot voor kort liep hij mee in de race voor de positie van President van de Italiaanse Bank. Maar die verloor deze Florentijn. Vorige week werd bekend dat de keus van premier Berlusconi gevallen was op de Napolitaan Ignazio Visco.
Jammer, zal Bini Smaghi gedacht hebben, maar dan blijf ik toch gewoon zitten waar ik zit. En dat blijkt nu dus grote problemen op te leveren. Want per 1 november is de nieuwe President van de ECB niemand minder dan Super Mario, Mario Draghi, inmiddels ex-President van de Italiaanse Bank. En twee Italianen aan de top van deze zo immens belangrijke instelling, dat kan niet.
Tenminste, niet volgens de Fransen, die na het vertrek van Jean-Claude Trichet een nieuwe vertegenwoordiger willen en zeggen daar recht op te hebben. Op dit moment bestaat de Raad van Bestuur naast Bini Smaghi uit een Portugees (die vice-president is), een Belg, een Spanjaard en een Duitser. De deal met Italië zou zijn dat Mario President mocht worden, maar dat Lorenzo dan het veld moest ruimen.
Bini Smaghi moet dus weg, maar hij stribbelt tegen. Premier Berlusconi zegt te hopen dat de econoom over voldoende “staatsbesef” beschikt om te begrijpen dat het beter is voor Italië wanneer hij aftreedt. Bini Smaghi lijkt echter niet onder de indruk van deze oproep. Hij zegt zijn mandaat gewoon te willen voltooien.
Ondertussen wordt er koortsachtig vergaderd om uit deze impasse te komen. Misschien krijgt Bini Smaghi wel een aardige positie bij een bank in Noord-Italië aangeboden. Dat suggereerde een nep-Umberto Bossi (leider van Berlusconi’s coalitiepartij Lega Nord) in een telefoongesprek met Bini Smaghi tijdens een satirisch radioprogramma. De econoom trapte er faliekant in en verzekerde “Bossi” dat Berlusconi wel met oplossing zou komen. Het is dus afwachten wat Berlusconi nu weer uit zijn hoge hoed zal toveren. Hij heeft nog tot 1 november de tijd.

Tuurlijk wil ie dat niet – de man wil zó graag op tv dat ie er zelf politicus voor geworden is.
De commedia del arte is nog steeds springlevend in Italië. Mevrouw Vreede heeft weinig moeite om em een onderwerp te vinden om over te berichten, denk ik.