Monti’s strijd tegen de privileges
Zoals te verwachten viel gaat het Mario Monti’s regering niet gemakkelijk af om in Italië hervormingen door te voeren. Dit is immers het land waar altijd alles moet veranderen, opdat het hetzelfde blijft. Hoe dynamisch Italië ook over mag komen op de buitenstaander, in wezen is het een door en door conservatief land.
Monti is er zonder al teveel moeite in geslaagd om zijn grote bezuinigingspakket door het parlement te laten goedkeuren. Maar op een aantal punten heeft hij bakzeil gehaald. Zo was het plan om de verkoop open te stellen voor medicijnen die alleen op recept verkrijgbaar zijn maar door de klant geheel moeten worden betaald. Nu moet je in Italië voor alle soorten medicijnen naar de apotheek. Zelfs voor een simpel aspirientje. Monti had graag gezien dat er in bijvoorbeeld grote supermarkten opnieuw drogisterijen zouden worden geopend. Een paar jaar geleden zijn die er gekomen, na een liberalisering onder de centrum-linkse regering van Romano Prodi, maar omdat veel medicijnen niet verkocht mochten worden, bleken ze vaak niet lucratief en zijn er alweer aardig wat verdwenen. Zoals ikzelf heb kunnen merken in mijn buurtsupermarkt. Op de plek waar de drogisterijhoek was ingericht, is het nu leeg en wordt de ruimte maar opgevuld met opgestapelde pakken mineraalwater.
Want de lobby van de apothekers is machtig en slaagt er iedere keer in om het monopolie op alle medicijnen vast te houden. Dit keer kregen de apothekers daarbij onverwacht hulp van het Vaticaan. Want bij die categorie medicijnen die in supermarkten verkocht zou mogen worden hoort ook de morningafterpil. Volgens de Italiaanse wet een voorbehoedsmiddel, maar 
volgens het Vaticaan een middel dat abortus veroorzaakt en daarom een gruwel in de ogen van de Kerk is. En dus gooide het Vaticaan al zijn invloed in de strijd, aldus Vaticaan-watcher Andrea Tornielli in de krant La Stampa, om parlementariërs te overreden deze liberalisering te beletten. Met succes.
Hoewel men aan de “overzijde van de Tiber” (zoals het Vaticaan vaak in de Italiaanse kranten omschreven wordt) zeker niet ontevreden is over het aantreden van de hypercorrecte Monti met zijn vele zeer katholieke ministers, is er toch enige zenuwachtigheid waarneembaar. Los van de liberaliseringen speelt er namelijk nog iets: de herinvoering van een onroerendgoedbelasting die door Berlusconi was opgeheven. Het geval wil dat in Italië kerken, parochies en kerkelijke instellingen vrijstelling genieten. Net als overigens niet-religieuze 
non-profitinstellingen. Maar het geval wil ook dat er vele kerkelijke instellingen zijn die in de afgelopen jaren zijn omgevormd tot winstgevende hotels. In eerste instantie misschien voor pelgrims, maar uiteindelijk voor iedereen. Sommigen kennen misschien het pension dat door de zusters van de Heilige Birgitta middenin het historisch centrum van Rome gerund wordt. Ook al wordt het in het Italiaans een “ontvangsthuis” genoemd, in werkelijkheid is het een pittig geprijsd hotel op een vijfsterrenlocatie. Dat net als vele andere kerkelijke “gastenverblijven” op een oneerlijke manier concurreert met echte hotels, zo is een veel gehoorde klacht.
Volgens schattingen loopt de Italiaanse fiscus op deze manier ieder jaar 700 miljoen euro aan onroerendgoedbelasting mis. Niets van waar, aldus de Italiaanse bisschoppenkrant Avvenire. In een speciaal dossier op de website wijst de krant verontwaardigd alle beschuldigingen van de hand. Maar ondertussen blijft de druk vanuit de Italiaanse samenleving groeien. Als iedereen diep in de buidel moet tasten om Italië financieel weer gezond te krijgen, dan de Kerk ook. Afgelopen met al die privileges, lees je op Twitter en Facebook. Maar, zoals Monti al gemerkt heeft, dat is geen simpele taak.
Ik weet het niet, mevrouw Vreede – is het niet juist een goed teken van scheiding van Staat en Kerk?
Het zijn byzondere tijden, heftige tijden, maar wel tijden om de balans op te maken en zo mogelijk ook herinnerd te worden aan het fenomeen
” gerechtigheid “, omdat niemand er meer omheen kan.
Voor mensen een zeer ingewikkelde en bijna onuitvoerbare klus, altijd spelen er eigenbelagen mee, waarbij menigeen toch weer kopje onder gaat omdat anderen er kost wat kost van alles voor over hebben om het hoofd boven water te houden.
Wanneer je leest over de zusters van de Heilige Birgitta en het luxe hotel, zou je bijna zeggen dat deze dames wel van aanpakken weten en dat niet iedereen in Italie zo conservatief is als beweerd wordt.
Nu men toch bezig is met het opnieuw bekijken van allerlei bestaande regelingen die toe zijn aan grondige innovaties,
is het te hopen dat ook daadwerkelijk datgene verandert wat moet veranderen.
Het is iets dat van binnenuit moet gebeuren, vanuit ieder persoonlijk, dit is voor Italie, voor Europa, voor de wereld het moment voor een positieve ommekeer die waarachtig zou kunnen lijden naar iets vruchtbaars voor allen.
Vooralsnog is het van belang dat het katholieke hart van de ministers op de juiste plaats zit en klopt, zo niet dan is het het niet waard een hart te hebben, en zeker niet katholiek te zijn.
Nu zou het ook het geschikte moment zijn om iets te doen aan de salarissen en de grootte van het parlement. Van goede vrienden uit Rome hoorde ik dat de parlementariërs 37.000 euro netto!!!! PER MAAND verdienen exclusief alle andere privileges.
Monti is hopelijk de man die daar iets aan kan doen. Hij heeft als goede voorbeeld van zijn jaarsalaris afgezien.
Waarschijnlijk zou de politiek iets minder corrupt worden. Wie laat zich nu wegsturen met zo’n enorm salaris.
@Fritske: In Italië bestaat alleen in theorie een scheiding tussen Kerk en staat. De RK-Kerk geniet al sinds het door Mussolini afgesloten concordaat (later herzien onder de socialistische premier Bettino Craxi) grote privileges in het land. Van de staatsfinanciering van het RK-onderwijs (en de regel dat godsdienstleraren op scholen worden benoemd door de bisschop maar betaald door de staat) tot en met het automatisch toekennen van 0,008% van alle opgaves van de jaarlijkse inkomstenbelasting in het geval de belastingbetaler NIET heeft aangegeven aan welke instelling hij deze donatie wil doen. Ongevraagd gaat het bedrag dus naar de RK-Kerk. En niet naar Greenpeace, Amnesty International of de Lutherse Kerk, om maar een greep te doen.
Gezien deze toch wat onevenwichtige situatie kan ik begrip opbrengen voor hoteliers die wel onroerendgoedbelasting moeten betalen, terwijl de nonnen die twee deur verder een hotel drijven dat niet hoeven te doen.
Ach, het is ook een beetje naïef om te denken dat ‘meneer ecb’ het wel even zou gaan klaren.
@SevenCirkel “Meneer ECB” is die andere SuperMario… Draghi. Maar die heeft het inderdaad ook niet makkelijk.
Het is en blijft een vreemd soort instituut. Je reinste ongerechtigheid hoe mensen in het circuit van het Vaticaan en uitgroeisels daarvan de dans van de belastingplicht kunnen ontspringen en wie weet hoeveel meer priveleges genieten. Stel dat dit in de toekomst gaat veranderen, benieuwd ben ik dan hoeveel mensen zich nog geroepen voelen om onder het mom van religie, god willen dienen en de burger.
Het moet nl wel een aantrekkelijk naamplaatje zijn ” Leef Belastingvrij” om je bij het Vaticaan aan te sluiten en mee te genieten van de vrijheid die religie je kan bieden. Ik kan het mij moeilijk voorstellen hoe een priester naar de biecht van een burger luistert ” waarde dienaar Gods, door wat economische tegenspoed zit ik met een enorme belastingschuld, ik ben ten einde raad, hoe lost u dit soort zaken op, help mij alstublieft”.
Je moet toch wel een zeer uitgestreken smoelwerk idem dito hart hebben wil je dit werk door roeping voort kunnen zetten, vandaar natuurlijk het mysterieuze raampje met geen duidelijk zicht op elkaar in de biechtcabine. Het is meer voor het privelige van de Godsdienaar dan voor de anonimiteit van het individue tegenover.
Ook in Nederland zijn kerken vrijgesteld van belasting.
Vind ik dit verdedigbaar? Eerlijk gezegd niet. Want wanneer zou een kerk belasting moeten betalen?
Een collecte is vrij van belasting – het Rode Kruis betaalt niets, en de kerk dus ook niet.
Maar als een kerk activiteiten ontplooit die geld opleveren? Ik heb het niet over koekjes verkopen, dit zit onder de radar van de belastingdienst.
Maar ik heb gehoord dat het bijvoorbeeld ook hier mogelijk is om een tijdje in een klooster te logeren – om energie op te laden. Zou dat tegen een commercieel tarief gaan (ik heb gene flauw idee) dan denk ik dat daar gewoon belasting over geheven moet worden.
Hetzelfde geldt, bijvoorbeeld voor monniken die bier brouwen. Voor mij zijn die geheel gelijk aan anderen die bier brouwen
@Andrea Vreede zegt: 19-12-11 om 22:13
Dat is niet geheel juist. Het klopt dat deze meneer, de opvolger van mevrouw Kroes, niet direct voor deze (private) bank heeft gewerkt. Wat ik bedoel is dat deze meneer toch zo zijn “contacten” heeft gehad bij deze club, en nog steeds. Dit geldt trouwens ook voor die Griekse meneer die op zijn beurt weer een ander land moet “redden”. Het land dat hij zelf de europese unie heeft ingepraat. Wat ik bedoel is dat het wel heel toevallig is dat deze mensen opeens (niet democratisch gekozen), aan het roer worden gezet. Misschien een punt om over na te denken?
Beetje off topic, maar belijk de posities van de heren Draghi en Monti eens van ‘n andere kant. Allebei zonder grote problemen naar de absolute macht. De een over 60 miljoen Italianen, de ander over ‘n enorme berg geld.
@bas 20-12-11 13:03
Ik ben zelf in het najaar van 2010 op retraite geweest bij de Trappisten in Berkel-Enschot en ik kan je zeggen dat de stilte daar mij geleerd heeft dat we ons in dit land vaak druk maken om niets. Ik heb ook een rondleiding in hun bierbrouwerij gehad en de prior/directeur vertelde ook over de overeenkomst met Bavaria en de bedrijfsvoering. Hun bier, La Trappe, is overal in Tilburg te verkrijgen. Het lijkt me dat deze onderneming professioneel en commercieel geleid wordt en dat over deze activiteiten belasting wordt betaald. Dus slaap zacht bas, de monniken zitten echt niet te lanterfanten in een belastingparadijs terwijl jij je zuur verdiende centjes moet inleveren. Nederland is Italië niet, en het trappistenklooster in Berkel-Enschot niet de Kaaiman-eilanden.