Op huizenjacht in Rome
Na twee weken Rome weet ik alles over spese condominiali, over appartementen die termoautonomo zijn en wat een ripostiglio is. Tijdens een zoektocht naar een woning in Rome krijg je allemaal mee te maken. Spese condominiali zijn de niet te verwaarlozen servicekosten van de mede-eigenaars. Een ripostiglio is een klein kamertje met het formaat van een rommelhok. Een box is een garage.
Vooral de verwarming van huizen is een verhaal apart. Is je woning termoautonomo betekent het dat je zelf kunt bepalen wanneer de verwarming aangaat. In veel appartementen is dat niet zo. De verwarming is er centraal voor het hele woningblok geregeld tijdens de vier officieel vastgestelde wintermaanden. En dan nog gaat de verwarming maar een paar uur per dag aan.
De meeste Italianen vertrekken immers in de ochtend naar kantoor en hebben pas aan het eind van de dag weer behoefte aan een warm huis. Het betekent dat een groot deel van de dag de radiatoren uitblijven. Jammer als je thuis werkt – al zit er ook de gedachte achter dat huisvrouwen toch de hele dag aan het wassen en stofzuigen zijn. Die blijven dus wel 
warm.
De foto’s bij dit blog zijn van huurwoningen in de centraal gelegen Romeinse wijk Monteverde Vecchio waar ik aan het zoeken ben. De huren liggen er tussen de 1200 en 1800 euro voor een appartement waar een gezin kan wonen en werken. Veel woningen staan vol klassieke meubels die je maar op de koop toe neemt. Nogal eens tref je afgezien van een kraantje niets in de keuken, want die moet je er als huurder zelf maar inzetten.
Volgende week beslis ik wat het wordt en meld ik me ook bij de politie, dit weer vanwege de anti-terreurwetgeving. Een stap daarna is een fiscaal nummer dat je overal voor nodig hebt. Maar dit blijft Italië: een fiscaal nummer 
hebben wil niet zeggen dat je ook belasting betaalt. De belastingdruk in Italië is nu oplopen tot 55 procent, het hoogste percentage ter wereld meldt La Corriere vanmorgen. Maar ook ontsnapt 154 miljard aan de fiscus. Ergens zal een relatie liggen.
Maar ondanks zoveel lelijke banken en massieve tafels blijf ik optimistisch, het zal zijn omdat ik als Nederlander werkelijk overal met open armen wordt ontvangen. Een Noord-Europeaan, die vertrouwen de Italianen toch meer dan elkaar onderling.
@ laatste foto: de was van de vorige bewoner zit ook bij de huur inbegrepen? “Verplicht overnemen”? In bocca al lupo met de zoektocht!
In Belgio betaal je als alleenstaande ook al vele jaren 55 % belasting hoor!
En hoeveel miljard ontsnapt aan de fiscus in Nederland ?
benvenuto in Italia!
Ik herken de huiszoek perikelen maar al te goed! de eerste keer dat ik op een huurcontract de data zag van wanneer tot wanneer de verwarming functioneerde, snapte ik dat als Nederlander helemaal niet. hetkwam niet bij me op dat je een verwarming niet het hele jaar door kunt bedienen!
kijk vooral goed naar kozijnen e.d. of dat wel nieuw is, en de luiken, c.q rolluiken…
Ik was aan het begin ook niet goed genoeg op de hoogte om ook naar de service kosten te vragen… kunnen behoorlijk oplopen, vooral als ze het jaar erna de boel gaan bijrekenen, omdat de schattingen te laag waren. dan kun je als het even tegenzit een dubbele huur tegemoet zien…
was ik niet blij mee….
Andere tip: hou goed de thermostaat en de meter in de gaten: komt het wel allemaal overeen? vooral het eerste jaar…
het wil wel voorkomen dat de meter doortikt, terwijl de verwarmingen lekker koud zijn… dus ook op de kwaliteit daarvan letten!
En als het even kan, een hypothetische buur aanspreken en vragen naar dit soort zaken…
Hoi Rop!
Een codice fiscale is wel meer dan alleen een belastingnummer: het bewijst bij wijze van spreken dat je bestaat. Je kunt er ook allerlei rechten mee uitoefenen, bijv. door het op de bonnetjes van de apotheek te laten vermelden, zodat je deze medische kosten van de belasting kunt aftrekken.
Het Italiaanse belastingnummer werd al in 1973 ingevoerd. In Nederland kwamen ze pas in 2007 met eerst het burgerservicenummer – een mislukking – en daarna de DigID, niet aanvraagbaar voor Nederlanders in het buitenland, die daardoor ook niet kunnen nagaan hoe het met hun pensioen staat. Had je maar niet moeten vertrekken: eigen schuld dikke bult en ajuu recht op informatie!
I.t.t tot de zg. intelligente codes die in Nederland gehanteerd worden, is het Italiaanse fiscaal nummer bijna helemaal doorzichtig (zie http://it.wikipedia.org/wiki/Codice_fiscale) – waardoor fraude paradoxaal genoeg bijna niet mogelijk is.
Lang leve Italia!
Annette
De invoering van het sofinummer werd geregeld in de Wet persoonsregistratie (Stb. 1988, 655).
Wikipedia.
@Annette : Het burgerservicenummer is de nieuwe naam voor het sofi-nummer wat al veel langer bestaat. Wat Ries ook zegt, ik had mijn sofi-nummer toch echt al voor 1988.
En wat het recht op informatie betreft: daar ligt Italie echt mijlen ver achter Nederland. Maar wel mijlen voorop wat betreft fraude. De DIGI-D is ook wat mij betreft een fiasco, zoals vele automatiseringsavonturen in NL. Maar als ik info over wat dan ook wil, zoek ik als laatste op google.it. En hebt u wel eens geprobeerd online belastingaangifte te doen hier in Italie? Een regelrechte ramp. Dus wat dit betreft echt niet lang leve Italie.
Veel succes in Rome! En nog een paar tips: huurprijzen zijn trattabili, meestal kan er zo’n 200 euro van de vraagprijs af, tenminste voor de prijsklasse van 1200 tot 1800 euro, of zelfs meer in deze crisistijd. De huurprijzen zijn de laatste tijd flink gedaald, tot zo’n 20%. Dan is er nog het verschil tussen cedolare secca (de huurprijs blijft onveranderd in de contractperiode maar is niet aftrekbaar) en huurprijzen die onderhevig zijn aan aggiornamento Istat, dan worden ze elk jaar aangepast aan het inflatiepercentage, maar kunnen wel aftrekbaar zijn, vooral in het geval van een casa-studio contract (voor wie het huis ook als kantoor gebruikt). Nogmaals succes!