De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Het echte leven

Filmmaker Gianfranco Rosi reed drie jaar lang over de ringweg van Rome. De weg is een lint van zeventig kilometer en een voorspelbare chaos. 160 duizend auto’s, vrachtwagens en scooters zoeken er iedere dag hun weg. Daaronder afgelopen jaren Rosi. In zijn eentje in een camper en met camera. Zijn documentaire over het leven langs het asfalt won de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië.

De prijs is erg opvallend omdat nooit eerder een documentaire de hoogste bekroning in Venetië won. De titel van Rosi’s film, Sacro GRA, Heilige GRA, is een woordspeling. GRA staat officieel voor Gran Raccordo Anulare, letterlijk ‘grote ringverbinding’. Maar Gra is ook de achternaam van de baas van de wegendienst die na de oorlog het project van de Romeinse ringweg op zich nam. (En er slim voor zorgde dat zijn achternaam tot in de eeuwigheid op de wegwijzerborden staat).

Tot slot laat ‘gra’ zich ook horen als ‘graal’. Dat zal niet toevallig zijn. Rossi’s film zit vol met personen die ergens langs de ringweg op zoek lijken naar hun heilige graal. Een palingvisser komt voorbij in de mist met de stromen auto’s op de achtergrond, en leert zijn Oekraïense vrouw fotoromans vertalen. Een medewerker op een ambulancewagen raast voorbij en verzorgt in alle eenzaamheid zijn demente moeder. Een vergeten bioloog zoekt naar ziekten en kevers in palmbomen, en een berooide aristocraat ligt in zijn vergulde badkuip.

Rosi doet dat allemaal erg in een stijl die je ook wel bij de Nederlandse filmmaker Frans Bromet ziet. Verstilde camerabeelden vertellen het verhaal en er komt geen commentaarstem aan te pas. Maar anders dan Bromet laat Rosi zijn personages gewoon praten. De Italiaan stelt geen vragen en hangt daar maar, als vlieg aan de muur in het leven van mensen. Zijn documentaire is poëzie, waar geen acteur of verzonnen script tegenop kan. Het echte leven is voldoende.

Rosi droeg begin deze maand de filmprijs voor Sacro GRA op aan zijn dochtertje. Ze was trots op haar vader, maar nog altijd een beetje bozig. Ze had haar vader drie jaar niet gezien. Die zat maar op die ringweg.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie

 

    • Over dit weblog

      Vanuit Rome bericht multimediaal correspondent en fotograaf Rop Zoutberg over Italië en Vaticaanstad. Ook op Facebook: NOSRome.
    • Reageren?

      Reacties op dit weblog zijn uiteraard van harte welkom.
      Wel is er een aantal spelregels:

      1) Alle reacties worden gemodereerd. Wij doen dat zelf. Het kan soms even duren voordat een reactie geplaatst wordt.

      2) Let op: Eenmaal geplaatst blijft geplaatst. Bijdragen aan een discussie worden door ons niet achteraf verwijderd, ook niet op verzoek. Schrijf dus geen dingen waar u later spijt van kunt krijgen.

      3) De blogs zijn een platform voor reacties en discussie, geen uitlaatklep voor scheldkanonnades. Houd het aub beschaafd. Reacties die beledigingen of scheldwoorden bevatten worden niet geplaatst.

      4) Houd het ook zakelijk, dat wil zeggen: niet nodeloos op de man spelen.

      5) Alleen inhoudelijke reacties op het onderwerp van een blogpost worden geplaatst. Met andere woorden: blijf on-topic.

      6) Het is de bedoeling dat reacties de discussie bevorderen. Steeds weer hameren op hetzelfde punt heeft geen zin, tenzij met nieuwe argumenten.

      Reacties die niet aan de spelregels voldoen worden niet geplaatst.