De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

De Schreeuw

Hij zou zomaar model hebben kunnen staan voor het schilderij ‘De Schreeuw’ van de Noorse Schilder Edvard Munch uit 1893: Robin Haase. Zijn schreeuw vanmorgen op het centre court in Rosmalen was dan misschien niet gebaseerd op een eigen traumatische ervaring, zoals bij Munch, maar de emotie kwam van diep.

Wat was er aan de hand? Haase speelde op het grastoernooi van Rosmalen in de tweede ronde tegen de onbekende Rus Jevgeny Donskoj en ergerde zich aan de flarden muziek die vanuit de lounge van z’n eigen tennisbond KNLTB het centre court opwaaiden. Muziek die iedereen op het centre court hoorde maar waar niemand zich, ook Donskoy niet, aan leek te storen.

Tot aan De Schreeuw van Robin Haase. De Nederlander, net op 2-2 gekomen, schreeuwde, voor iedereen op het centre court en ver daarbuiten duidelijk verstaanbaar: “Zet die muziek eens uit…” Een woedeuitbarsting die hem op een hartelijk applaus kwam te staan maar die ook, zeker op de perstribune, menig wenkbrauw deed fronzen.

Emoties

Het antwoord van Robin kwam op de persconferentie. Zijn schreeuw was niet alleen een statement tegen het rumoer rond het centre court waar hij zich al jaren aan ergerde – en waar hij ook al een paar keer met toernooidirecteur Marcel Hunze over had gepraat  – maar ook een manier om zijn emoties beter onder controle te houden. Waarom je een hele partij storen aan muziek terwijl je het ook in één keer van je af kunt schreeuwen?

En daar komt Edvard Munch weer om de hoek kijken. Vaak wordt namelijk gedacht dat de figuur op de voorgrond van het schilderij schreeuwt. Maar dat is een misvatting. In werkelijkheid schreeuwt het landschap naar hem en bedekt het figuur als reactie z’n oren.

Robin bedekt in Rosmalen al jaren zijn oren. De champagne drinkende bobo’s, de muziek, de rinkelende telefoons, de kinderen op kidsday – allemaal schreeuwen ze naar hem. En altijd deed Robin de handen voor z’n oren. Tot aan vandaag…

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie