De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

John en Marcel

“Kan jouw gele boxershort bij de witte truitjes?”, riep John vanuit de bijkeuken. Marcel stond in de pan met pasta te roeren. “Nee! En niet warmer dan veertig graden hè!”

John en Marcel, ze pasten zo goed bij elkaar. Nu, tijdens hun gezamenlijke tripje naar Spanje, hadden ze tijd om elkaar nog beter te leren kennen. Drie weken waren ze op elkaar aangewezen. Samen koken, samen eten, samen afwassen, samen wekenlang praten over het weer en het nieuws van de voorpagina.

John Degenkolb en Marcel Kittel waren op hoogtestage om in vorm te raken voor hun gedeelde kopmanschap bij de Argos-ploeg. Maar zet twee volwassen mannen drie weken bij elkaar en er ontstaat wat de Britten een ‘bromance’ noemen. Broederliefde.

“We deden alles samen”, zei John een paar weken later op een persconferentie van Argos. “Het was net alsof we een relatie hadden. Maar dan zonder de seks.” Marcel keek de verslaggever verwonderd aan toen die verslag deed van John’s bevindingen. “Dat van die seks klopt wel ja. Daar ben ik ook wel blij mee.”

In hun wittebroodsweken gingen John en Marcel met zeven vrienden naar Corsica. Tussen verliefde stelletjes en jonge gezinnetjes stuurden ze in Porto Vecchio hun fietsen naar het startpodium van de honderdste Tour de France.

Ze hadden een droom. Marcel wilde de eerste etappe winnen, want die was toch vlak. Dat lag hem goed. Hij zou dan de gele trui om de schouders hebben. Een dag later was het vaak bergop en bergaf. Op die dag wilde John winnen. Dan kon ‘ie mooi meteen de gele trui van Marcel overnemen.

Het was een stoute droom. “Dat kan toch helemaal niet”, riepen zuinige wielervolgers. Nee. Het kon ook niet. Maar dat gele ondergoed kon ook niet in de witte was. En John deed het tóch.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie