De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Vooral niet zeuren

Er wordt wat afgezeurd in zo’n Tour.

En nee, het zijn niet de coureurs die klagen. Zij doen braaf hun werk. Zij weten dat valpartijen, slechte hotels, idiote rotondes, maniakale massasprints en bittere nederlagen bij het vak horen.

De echte azijnpissers moeten we vooral in onze eigen omgeving zoeken. Bij de volgers, de duiders, de schrijvers en de commentatoren die in sommige gevallen al veel te lang in het circus meereizen. Daar kan een mens op den duur best een beetje bitter, een tikkeltje cynisch van worden.

Het is ook niet snel goed.

Gesink

Een klassementsrenner, die meer dan acht minuten verliest op een lullig hellinkje, wordt meteen afgeserveerd. Dat lijkt misschien logisch, dat is het niet als je eens goed luistert naar de achterliggende argumenten bij Robert Gesink. Maar het klinkt nu eenmaal lekkerder, het leest smeuiger weg, wanneer er knallende etiketten als ‘watje’ en ‘geen ruggengraat’ op zo’n jongen worden geplakt. Nuance doet het vaak niet goed in commentaren, columns en krantenstukken.

Drie etappes beleefden we op Corsica, driemaal zat er een landgenoot in de kopgroep. “Ja maar, ze zijn kansloos, ze winnen niet”, hoor ik dan meteen. Hebben we net jarenlang gemekkerd dat er te weinig avonturiers meereden in de Nederlandse ploegen en dat er teveel werd gegokt op de mannen voor het klassement. Wat waren die middagen vaak saai, zonder landgenoten in de aanval.

Goed, er was alle reden om te klagen tijdens die zaadetappe naar Montpellier, waar het urenlang wachten was op iets dat niet kwam.

De waaier

Niemand durfde de boel op de kant te zetten, niet alleen de ploegen uit ons land, maar ook al die andere formaties. Er zal ook wel een goede reden zijn geweest voor die passiviteit. Misschien was er toch iets te weinig wind, of blies de mistral net uit de verkeerde hoek. Dan kun je wel zeggen dat het vroeger allemaal beter was, maar die doldrieste periode is in vele opzichten niet te vergelijken met nu.

Op het moment dat ik dit stukje schrijf, zitten we te wachten op de eerste aankomst bergop. Het is nog rustig in Ax 3 Domaines. De stilte voor de storm. Een goed moment om even terug te kijken op de eerste week.

Met een oranje bril op de neus, dat wel.

Nederlanders in eerste week

Er was een etappezege voor een Duitser in Nederlandse dienst: Marcel Kittel die ook vol meestreed in de saaie rit naar Montpellier en een dag later zag dat zijn rol werd overgenomen door John Degenkolb.

Danny van Poppel, de jongste deelnemer die in de allereerste rit derde werd en daarna net achter de eerste rij meesprintte. Lieuwe Westra en Lars Boom, de avonturiers op Corsica.

Tom Dumoulin die er in de straten van Calvi een ‘Dekkertje’, of zo u wilt een ‘Nijdampje’ probeerde uit te gooien.

Wout Poels en Bauke Mollema, de aangewezen slagmannen voor het klassement, die de eerste week zonder al te veel kleerscheuren overleefden.

Denken we voor de broodnodige nuancering nog even terug aan vorig jaar, aan die horrorcrash in de laatste rit voor de bergen? Toen was de Tour al voorbij voor alle volgers met nationalistische trekjes. Nu zijn buitenlandse kopmannen als Jurgen van den Broeck en Janez Brajkovic al naar huis voordat het echte werk begint. Shit happens.

Beroepsklagers

Ik sluit me dus niet aan bij het handjevol beroepsklagers dat het sportief gezien allemaal maar zozo vond in deze openingsweek. Dat ook in enkele gevallen hevig klaagde over de logistiek op Corsica, terwijl er naar omstandigheden behoorlijk goed kon worden gewerkt. En ach, de soms wat onhandige verplaatsingen op het ruige eiland, de lange boottocht ook naar het vasteland, moesten we maar op de koop toe nemen.

Vooral niet zeuren, beste mannen en vrouwen. Dat doen de renners ook niet, maar zij zijn dan ook de echte professionals in deze Tour.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht