De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

De snor

“Zeg Bart, ik wil ‘t ook nog even met je hebben over de snor van die Cousin. Dat is toch wel apart.”

De vraag die presentator Jurgen van den Berg tijdens de tiende etappe aan huisanalist Bart Voskamp stelde, zorgde bij mij persoonlijk ook voor vraagtekens. Een snor? Heeft Cousin een snor?

Ruim drie uur tuften motard René Wuyckens en ik inmiddels achter de kopgroep aan, die de etappe naar Saint Malo nog enigszins kleur gaven. Rond half twee (een uur voordat de motor on-air gaat) hadden wij na een plaspauze ingepikt achter de vijf man: Westra, Maté, Oroz, Simon en Cousin. Ik had ze snel bekeken toen ze langsreden, Westra aanschouwd. Daarna zag ik uren lang de gekromde ruggen van de renners.

Zag ze praten, discussiëren, sprinten, bidons drinken, om hun ploegleiders vragen en dat alles vanaf achteren gezien. Maar een snor? Volkomen gemist.

Voorrecht
Het volgen van de Tour de France vanaf de motor is een voorrecht. Het is de mooiste plek om de koers mee te maken, omdat alle hectiek, stress en soms ook juist de rust en kalmte in de koers voelbaar is. Soms zie ik veel, zoals zaterdag en zondag toen we bijna in pole position achter de groep met favorieten de bergen in de Pyreneeën over reden. Slechts twintig á dertig meter scheiden ons dan van de renners achterin de groep.

Het schakelen is hoorbaar, het zweet bijna te ruiken. Soms zie ik daarentegen nauwelijks iets, zoals in de aanloop naar een massasprint als we in de laatste kilometers wegens de veiligheid afstand moeten nemen. Dan ben ik afhankelijk van de mededelingen op de Tour-radio (het informatiekanaal van de Tour-organisatie dat iedere volger verplicht is te ontvangen) en de informatie die ik via collega Gio krijg, die aan de finish zit.

Een loopje
Ik zal heel eerlijk zijn, heel stiekem neem ik weleens een loopje met de actualiteit. Of beter gezegd, ik onthoud weleens iets voor later op de dag. Dat kan een spandoek zijn met een grappige tekst of een supporter die er apart uitziet. Altijd handig voor een stil moment in de koers. Theo Koomen kon het zich permitteren om de koers spannender te maken of de omgeving mooier te schilderen. Anno 2013 is het met de vele uren live televisiebeelden natuurlijk krankzinnig om op de radio Lieuwe Westra te laten demarreren terwijl hij lost uit de kopgroep of een prachtig donkerblauw meer te beschrijven, terwijl we een industrieterrein doorkruizen.

Drie ‘regulateurs’ van de Tour-organisatie zorgen ervoor dat wij ons werk zo goed mogelijk kunnen doen en dat de veiligheid in de koers wordt gewaarborgd. Het zijn allemaal oud (prof-)renners. Ze weten hoe de coureurs zich gedragen. Jean-Michel Monin, Thierry Gouvenou en Cédric Coutouly zijn tevens onze juryleden. Spreek ze niet tegen, want dan word je verbannen naar de achterzijde van de koers, zo heeft een aantal fotografen reeds ervaren. Zij bepalen wanneer wij geloste renners in de bergen mogen passeren en wanneer wij de kopgroep in een vlakke rit voorbij moeten rijden, omdat het peloton terug komt.

Super Mario Brothers
Zo dus ook dinsdag toen het peloton op zo’n twintig kilometer voor de finish nog maar een minuut achter Westra en consorten reed. Monin maakte een kruis met z’n armen en dan weten wij genoeg. Tijdens het passeren op de brede weg keek ik eindelijk in het gezicht van Cousin. Een grote, zwarte jaren-70 porno-snor zat boven zijn bovenlip. Hoe had ik dat kunnen missen?

Navraag leert dat Cousin en ploeggenoot Pierre Rolland de personages Luigi en Toad nabootsen uit het spel Super Mario Bros. Rolland draagt de bolletjestrui en bijpassende helm met rode bollen op een witte achtergrond. Cousin rijdt in het standaard shirt van Europcar met bijbehorende groene pet. Het enige dat nog ontbrak, was de grote, zwarte snor. Ik heb er inmiddels maar een aantekening van gemaakt voor het geval Cousin een dezer dagen nog eens opduikt in de kopgroep.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht