To curtsy or not to curtsy, that is the question

Er woedt een kleine storm in de Australische media vandaag. De premier heeft geen curtsy gemaakt toen ze koningin Elzabeth in Australië verwelkomde. Die kniebuiging is de traditionele manier waarop vrouwen buigen. Gebrek aan respect, typisch voor een republikein, zeggen de critici. Het mocht van het hof, verdedigt Gillard zich.

De komende tien dagen staat Australië in het teken van ‘wat wel eens het laatste bezoek van de koningin kan zijn’.  Gisteren landde Elizabeth op Australisch bodem voor haar 16e bezoek aan het land. De media hebben het allemaal over het moordende tempo waarin de hoogbejaarde vorstin het land doorkruist. Een normaal mens zou al moe worden van de volle agenda, maar voor een 85-jarige is het helemaal een heksentoer.

 

Australië is dol op Elizabeth. De bejaarde vorstin was het eerste zittende staatshoofd dat zich verwaardigde om Down Under te komen. Dat was in 1954. Toen bleef ze 2 maanden. Ze bezocht bijna alle hoofdsteden, nog eens 70 regionale steden, gaf 100 toespraken en tweederde van de bevolking slaagde er in om haar in levende lijve te aanschouwen.

 

Hoewel er ‘maar’ een paar honderd mensen op het vliegveld stonden om de koningin van Australië te verwelkomen, kan Elizabeth nog altijd op veel steun rekenen. Zelfs jongeren voelen een soort genegenheid voor haar zoals voor hun eigen oma. ,,Je wilt haar gewoon een zoen geven”, sprak een 10-jarige jochie langs de kant.

 

Maar voor velen beperkt de liefde zich tot de koningin als persoon en omvat die niet het instituut. De republikeinse gedachte leeft al tijden in Australië. Premier Gillard is een verklaard voorstander van de invoering van zo’n republiek. Haar viel gisteren de taak ten deel om de koningin te verwelkomen. Met een vriendelijk buiginkje van haar hoofd en een stevige handdruk heette ze haar vorstin welkom.

 

Dat viel in het verkeerde keelgat van de toegestroomde media. Respectloos, vond men. Typisch ook, om de republikeinse gedachte zo onder de aandacht te brengen. Nee, dan de Gouverneur Generaal, de belangrijkste vertegenwoordigster van de koningin in Australië. Die had een keurige curtsy gemaakt, precies zoals het hoorde.

 

Die mediastorm is minder knullig dan het lijkt.

 

Australië heeft al sinds haar oprichting nagedacht over afscheiding van het moederland. In 1999 hield het land zelfs een referendum over de vraag of Australië zich moest omvormen tot een republiek, met een zelfgekozen president aan het hoofd. Dat plan haalde het niet en sinds die tijd is het rustig aan het republikeinse front.

 

Dat de republikeinse gedachte op een laag pitje staat is vooral te danken aan de sympathie die men heeft voor Elizabeth. Australië bestaat pas 110 jaar als land en Elizabeth is meer dan de helft van die tijd, 59 jaar lang, hun vorstin geweest. Mede dankzij het huwelijk van William en Catherine eerder dit jaar is de steun voor de monarchie zelfs op het hoogste punt in jaren. Premier Gillard verklaarde dit jaar nog dat het vraagstuk van de republiek niet aan de orde komt voor Elizabeth is afgetreden of is overleden.

 

De premier verdedigde zich vandaag voor de begroeting. Tijdens een persconferentie stelde ze dat het hof zelf de suggestie had gemaakt om een vorm te kiezen waar Gillard zich prettig bij voelde. Een kleine buiging dus, en een stevige handdruk. Daarmee haalde ze de critici veel wind uit de zeilen. Inmiddels hebben verschillende royaltykenners laten weten dat Australië zo juist laat zien goed om te kunnen gaan met de moderne monarchie.

 

Wie zich er allemaal ook druk over maakten, de koningin leek het niet te kunnen deren. Gedediceerd schudde ze Gillards hand en inspecteerde vervolgens de erewacht.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


3 reacties op “To curtsy or not to curtsy, that is the question”

  1. Marco Capriolo zegt: 20-10-11 om 16:36

    Zij was echt bloedmooi toen ze jong was.

  2. bas zegt: 20-10-11 om 20:23

    De premier is erkend republikeins. Dan zou, in mijn ogen, een curtsy, of een buiging, schokkend want hypocriet zijn.

    Toevallig zei ik het vanmiddag nog, ik buig voor niemand – en daar bedoel ik ook echt niemand mee, koninklijk bloed bestaat namelijk niet, er zijn geen übermenschen (koningen) of untermenschen, we zijn allemaal gelijk geboren.

  3. Mooi geschreven Robert. En zo is het !

Geef een reactie

 

    • Over dit weblog

      Correspondent Robert Portier plaatst hier weblogs over wat hij zoal meemaakt rondom zijn werkzaamheden als correspondent in Australië. Zijn standplaats is Sydney.
    • Reageren?

      Reacties op dit weblog zijn uiteraard van harte welkom.
      Wel is er een aantal spelregels:

      1) Alle reacties worden gemodereerd. Wij doen dat zelf. Het kan soms even duren voordat een reactie geplaatst wordt.

      2) Let op: Eenmaal geplaatst blijft geplaatst. Bijdragen aan een discussie worden door ons niet achteraf verwijderd, ook niet op verzoek. Schrijf dus geen dingen waar u later spijt van kunt krijgen.

      3) De blogs zijn een platform voor reacties en discussie, geen uitlaatklep voor scheldkanonnades. Houd het aub beschaafd. Reacties die beledigingen of scheldwoorden bevatten worden niet geplaatst.

      4) Houd het ook zakelijk, dat wil zeggen: niet nodeloos op de man spelen.

      5) Alleen inhoudelijke reacties op het onderwerp van een blogpost worden geplaatst. Met andere woorden: blijf on-topic.

      6) Het is de bedoeling dat reacties de discussie bevorderen. Steeds weer hameren op hetzelfde punt heeft geen zin, tenzij met nieuwe argumenten.

      Reacties die niet aan de spelregels voldoen worden niet geplaatst.