Terwijl het bloed overal om hem heen vloeit, zwemt Lenny uit alle macht naar de kust. De surfer is zojuist aangevallen door een stierhaai. Bloed gutst uit zijn zij, waar nu een gapend gat zit en ook uit zijn surfplank mist een stuk. Terwijl de 44-jarige Lenny voor zijn leven peddelt, draait de haai in cirkels rond zijn plank.

Australië is deze maand al drie maal opgeschrikt door een haaienaanval. Dat zijn er even veel als normaal in een heel jaar voorkomen.

Op 4 januari liep surfer Mike uit Gosford bijtwonden op toen een koperhaai opeens uit het water opdook en zijn arm onder water trok. Hij kon de haai verjagen door het dier met zijn vrije hand te slaan.

Afgelopen week volgde Lenny uit Newcastle, ook ten noorden van Sydney. Hij slaagde er in om naar het strand te peddelen, werd in het ziekenhuis geopereerd en herstelt inmiddels van zijn avontuur.

Vandaag werd in het westen van Australië een snorkelaar aangevallen door een 3 meter lange tijgerhaai. Ook hij liep bijtwonden op in zijn arm.

Het totaal aantal aanvallen neemt de laatste jaren toe. Het langjarig gemiddelde staat op 3 aanvallen per jaar, maar in de laatste tien jaar gaat het om 15 aanvallen per jaar. Het aantal doden neemt ook toe. In de afgelopen 200 jaar zijn er 194 mensen omgekomen door een haaienaanval, zeg maar 1 slachtoffer per jaar. Afgelopen jaar werd het gemiddelde flink overstegen. Liefst vier mensen overleden, allemaal na een aanval door een witte haai. (Voor de toeristen, 1 in South Australia, drie kort na elkaar in WA)

Het aantal aanvallen zal de komende jaren alleen maar toenemen. Voor een deel ligt dat aan de voortdurend groeiende bevolking. Meer mensen in het water, verspreid over een groter gebied levert nu eenmaal meer kansen op een aanval op.

Daarnaast speelt mee dat de haai in Australië beschermd is. Dankzij het succes van die maatregel zwemmen er steeds meer en steeds meer grote haaien in de oceaan.

Bovendien heeft overbevissing er voor gezorgd dat haaien zich dichter bij de kust wagen, zegt Terry Peake van het Shark Research Institute Australia. ,,Zodra ze iets ontdekken dat ze kunnen eten, of denken te kunnen eten, dan wagen ze het er op.”

Het is onbegonnen werk om alle Australische stranden te beschermen tegen de haaien. Het continent heeft meer dan tienduizend stranden, veel te veel om allemaal met netten te beveiligen. Bovendien wordt de kans op een aanval door de netten wel verminderd, maar niet helemaal weggenomen. Zo raakt een aanzienlijk deel van de haaien in de strandkant van de netten verstrikt, als ze dus weer naar buiten zwemmen.

Dat neemt niet weg dat de netten wel degelijk werken. In de staat waar ik woon, New South Wales, hebben 51 stranden zo’n net. Die worden vanaf september tot maart in het water gehangen en dagelijks geleegd. In de 70 jaar dat er op het beroemde Bondi Beach wordt gewerkt met de haaiennetten is er slechts 1 fataal ongeluk geweest. Daarvoor was dat 1 per jaar.

Ondanks het gevaar van een aanval, zijn de meeste mensen tegen het bejagen van haaien. Direct na de drie slachtoffers in WA brak daarover een discussie uit. Hoewel de overheid het niet helemaal heeft uitgesloten, kan culling op weinig sympathie rekenen. Zwemmers begeven zich in het territorium van de haaien, is de algemene gedachte. En het risico hoort er dus bij.