Return of Rudd
De nummers worden geteld. De messen waren al lang geslepen. De zittende Labor partij staat klaar om opnieuw een premier in de rug te steken.
Dit weekend publiceert kwaliteitskrant the Australian voor de tweede maal een tabel met alle leden van de Labor-caucus, waarin de voor- en tegenstanders van premier Gillard met naam en toenaam worden genoemd. Voor een meederheid heeft de leider van de partij steun nodig van 53 leden van die groep Ze daalde van 47 naar 46. Oud premier Rudd zag zijn steun groeien. Hij staat nu op 36. De rest is nog onbeslist.
Vanaf de dag dat Rudd door Gillard uit het zadel werd gewipt, zijn er geruchten dat hij zijn oude baan terug wil veroveren. Onder het motto dat je vrienden dichtbij moet houden, maar vijanden nog dichterbij, kreeg hij de post van minister van Buitenlandse zaken. Kevin 07 veranderde in Kevin 747.
Hij verklaart voortdurend dat hij tevreden is met zijn positie als minister. Hoewel dat strikt gesproken waarschijnlijk niet is gelogen, weet iedereen dat hij nog altijd ambities heeft voor het hoogste ambt. Er wordt hem dagelijks gevraagd om aan alle speculaties een einde te maken, maar Rudd heeft nog nooit gezegd dat hij geen premier meer zou willen zijn.
De geruchten bereiken deze week dus opnieuw een hoogtepunt. Het echte probleem ligt daarbij niet zozeer in die ene verbitterde oud-premier, maar vooral bij de backbenchers die inmiddels in paniek raken, omdat Gillard er maar niet in slaagt de slechte peilingen om te buigen. Met nog maximaal twee jaar te gaan tot de volgende verkiezingen zien zij hun herverkiezing zo langzamerhand in gevaar komen.
Door bijna openlijk te hengelen naar een nieuwe leider bereiken zij volgens mij juist het tegenovergestelde van wat ze beogen. In het nieuws ligt de focus vrijwel alleen nog op de leiderschapskwestie. Positieve berichten voor deze regering krijgen daardoor geen aandacht. Daarmee houden ze de partij zwak en beperken de kans op hun eigen herverkiezing.
Voor een relatieve buitenstaander blijft het vreemd dat de premier er niet in slaagt om haar prestaties beter te verkopen. Als er één periode is dat dit land zijn bijnaam de lucky country eer aandoet dan is het nu wel. Australië kreeg onlangs van alle drie de ratingbureau’s de AAA-status, de werkloosheid staat op een record-laagte van 5,1% en het land heeft eerder problemen met het succes van haar economie dan met het opwarmen er van. Ik denk dat er in de wereld genoeg landen zijn waar de vlag dan fier uitgaat.
Door hun gebrek aan geduld, of misschien kun je beter spreken over gebrek aan discipline om de partij te dienen zonder zichzelf op de eerste plaats te zetten, tonen de Labor parlementariërs zich als onvervalste baantjesjagers. Labor is daarin trouwens niet alleen. Onlangs liep Peter Slippers over van de conservatieven toen Labor hem de lucratieve en prestigieuze post van kamervoorzitter bood.
Veel backbenchers hopen blijkbaar dat een nieuwe leider het eind van de problemen zal inluiden. Het is maar de vraag of Rudd het tij wel kan keren. Voor wie het niet meer weet: ook Rudd werd gedumpt omdat hij er zo slecht voorstond in de peilingen. Terecht merkt dat oppositie op dat het gaat om het beleid en niet om de poppetjes.
De geruchten zijn nu zo sterk dat de coup iets krijgt van een self fulfilling prophecy: juist omdat er zoveel over wordt gespeculeerd, moet het vroeger of later wel gebeuren. En dat dwingt zelfs het meest stoïcijnse Laborlid om na te denken over zijn of haar loyaliteit.
Op 22 maart gaat het parlement met reces. Daarna volgen in mei de begrotingen. Verschillende watchers houden rekening met een leadership spill in die tussenliggende periode.
Opvallend genoeg zegt Rudd dit weekend in een interview met the Australian dat hij de slechte peilingen die tot zijn val leidden, had kunnen keren. Als hem maar meer tijd was gegund. Misschien moet hij zijn eigen advies opvolgen nu het om Gillard gaat en zich vierkant achter de leider van zijn partij opstellen. Kijkend naar de huidige peilingen is de kans groter dat hij leider van de oppositie zou worden dan premier van een nieuwe regering, vooropgesteld dat hij überhaupt wint. Ik vraag me af wat beter is voor de partij.
” Ik vraag me af wat beter is voor de partij.”
maar Robert, als leden van the House of Representatives zijn ze er ….officieel…..” representing the views of the people in their electorate.”, dus niet de ALP
Het lijkt heel erg op de situatie aan het einde van Paars II in Nederland
Toen was de gehele wereld jaloers op hoe het hier ging, en dus werd het zittende kabinet naar huis gestuurd
Want ze hadden hun beloften neit waargemaakt – een frisse wind door de bestuurscultuur was er niet gekomen, integendeel. Het kabinet bestond uit oude mensen, die geen enkele energie meer hadden.
En doordat de PvdA en de VVD het vaak niet eens waren hielden ze elkaar in een wurggreep.
Die wurggreep lijk ik in het stuk hierboven ook te lezen: interne strubbelingen die tot besluitelooshied leiden.
En dan is een goede economie slecht voor een regering. Want een gezonde economie maakt dat mensen meer durven. Zoals een nieuwe regering. Want we hebben immers gezien dat de economie zonder regering kan, nietwaar?
The Hon Con on KRudd :
“those that know him don’t liike him…… those that don’t know him, like him…. ”
Radio 4BC, 22 February , Hon Con Sciacca AO,
27 February, 7:20am:
Defence Minister Stephen Smith reiterates a quote from Mr Rudd in 2007: There must be zero tolerance for ill-discipline.
“Gillard’s central problem is that she is widely considered illegitimate and all polling for a year suggests she’s unelectable; Rudd’s main problem is that most of the caucus would rather lose government than work under him.”
“The Prime Minister is unacceptable to the people; the alternative leader is unacceptable to the people who choose the prime minister.
Or, as a party official put it yesterday: “She’ll still be illegitimate and he’ll still be a bastard.”
ABC News :
“Julia Gillard has beaten her predecessor Kevin Rudd in a ballot for the federal Labor leadership by a margin of 73 votes to 29. “
Ik vind het een prestatie dat in ongeveer een week de gehele zaak opgelost is: die ledenraadpleging is echt snel gegaan
@bas
maar dit is de eerste uitdaging.
verschillende watchers houden rekening met een tweede ALP leadership spill .
de volgende federale verkiezing moet voor 30 November 2013 gebeuren, dus stand by voor de volgende episode van deze soap opera
een update van http://www.abc.net.au/news/2012-03-02/gillard-announces-new-ministry/3864686 :
” In a major coup for Julia Gillard, former New South Wales premier Bob Carr will take the coveted job of foreign affairs minister despite earlier this week saying he was not pursuing the job.
At the end of a turbulent week in federal politics, the Prime Minister announced the reshuffle at a press conference in Canberra, appearing with Mr Carr by her side.
The changes follow Monday’s bitter leadership challenge which forced Kevin Rudd to the backbench and triggered Sports Minister Mark Arbib’s sudden resignation.
The foreign affairs portfolio had become the focus of fresh criticism of Ms Gillard after reports emerged that frontbenchers had vetoed her choice of Mr Carr.”
ik denk dat dit ook het einde voor Kevin Rudd zal zijn om ooit nog eens terug te komen als Prime Minister.
Bobb Carr is beter dan Rudd en ook populair in de ALP.