Pacific Solution, nederlaag voor Gillard?
Met de heropening van kampen op Nauru en Manus Island keert de regering Gillard terug naar de verfoeide Pacific Solution. Gillard moet wel na een recordaantal bootvluchtelingen en tientallen slachtoffers. Bovendien zijn er verkiezingen op komst. De bittere pil kan beter zo vroeg mogelijk worden geslikt.
Een recordaantal bootvluchtelingen meldde zich dit jaar al op Christmas Island. De ongeveer zevenduizend asielzoekers zijn naar Europese maatstaven gering, toch is er geen onderwerp dat de politieke agenda zo beheerst.
Eerder schreef ik al dat Australische politici in een race zijn verwikkeld over wie het strengst is voor de bootvluchtelingen. Die worden gezien als voordringers, omdat ze niet in opvangkampen in de eigen regio willen wachten op de uitslag van een procedure, maar alvast vooruit reizen om in veiligheid op die uitslag te wachten. Asielprocedures duren soms jaren en het is niet ongewoon dat mensen meer dan tien jaar in een vluchtelingenkamp wonen voor ze weten waar ze aan toe zijn.
Duur en gevaarlijk
De meeste bootvluchtelingen komen uit Afghanistan en het Midden Oosten. In Indonesië stappen ze op een boot voor het laatste traject: de reis naar Christmas Island. Het dichtstbijzijnde stukje Australië ligt slechts een paar honderd kilometer onder Java. De reis is gevaarlijk en kostbaar. Een plekje aan boord kost zo’n 8000 euro. De schepen worden overladen en zijn slecht beveiligd. In juni kwamen 90 mensen om het leven toen hun schip kapseisde. Geschat wordt dat sinds 1998 duizend mensen op zee het leven lieten.
Om levens te sparen en het aantal bootvluchtelingen te beperken, wil de overheid vluchtelingen afschrikken. Daarom mogen ze geen voordeel hebben van hun reis en moeten in gesloten kampen op het afgelegen Christmas Island blijven wachten tot de procedure is afgerond. Die kampen zijn overvol. Emoties lopen er hoog op. Er zijn brandstichtingen en zelfmoordpogingen. Daarom zoekt Australië naar opvang in de regio. Maar andere landen zitten niet te wachten om het probleem voor Australië op te lossen.
Moraalridder
Pogingen van Gillard liepen tot nu toe op niets uit. Timor bleek niet eens op de hoogte van de door haar gepresenteerde ‘oplossing’ en de Hoge Raad blokkeerde haar deal met Maleisië, een land waar Amnesty de behandeling van asielzoekers meerdere malen heeft aangekaart. Dat besluit kwam als een geschenk voor de oppositie, die zich opeens de rol van moraalridder kon aanmeten en weigerde om mee te werken aan oplossingen waarbij de mensenrechten werden geschoffeerd.
Terug naar de Pacific Solution
De conservatieven riepen haar voortdurend op om terug te keren naar de Pacific Solution. Onder die regeling werden vluchtelingen onderbracht in kampen in Nauru en Manus, afgelegen eilandjes in de Pacific. De omstandigheden waren er Spartaans en het aantal bootvluchtelingen daalde vrijwel tot nul. Vanwege die primitieve omstandigheden doekte de Labor-regering, waar Gillard deel van uitmaakte, de kampen in 2007 op.
De impasse leidde er toe dat Gillard de hulp inriep van een expertpanel. Die kwam tot de weinig verrassende conclusie dat de regering beide paden moest bewandelen: de onderhandeling voortzetten voor een variant op de Malaysian Solution maar tegelijkertijd ook de kampen op Nauru en Manus heropenen.
Geen 5 sterren behandeling
De regering stemde onmiddellijk in met die adviezen en legde ze voor aan het parlement. Er liggen inmiddels tenten klaar om de kampen op Nauru zo snel mogelijk te heropenen. In afwachting van fatsoenlijke opvang moeten de asielzoekers daar zo lang in bivakkeren. Die aanpak krijgt bijval van oppositieleider Abbott: ,,vluchtelingen hoeven niet te rekenen op een 5-sterren behandeling, of zelfs maar een 3-sterren behandeling.”
Door het stof
De premier gaat deze week door het stof natuurlijk. De conservatieven kunnen niet anders dan instemmen met de voorstellen om de Pacific Solution opnieuw leven in te blazen, maar ze willen graag laten weten dat de premier veel te laat tot dat inzicht is gekomen. Bijna alle parlementariërs hebben spreektijd aangevraagd om die boodschap af te geven.
Toch kan er voor Gillard een lichtpuntje zitten aan de nederlaag. Volgend jaar zijn er verkiezingen en Labor ligt mijlenver achter in de peilingen. Gillard zal de heropening van Nauru en Manus proberen te gebruiken om zichzelf neer te zetten als een realist, als een leider die de problemen oplost. Bovendien kan ze de kritiek op dit dossier missen als kiespijn. Door de oppositie de wind uit de zeilen te nemen, kan ze proberen het debat te verschuiven naar andere terreinen waar ze beter uit de voeten kan. Als dat inderdaad lukt, is deze nederlaag misschien zo gek nog niet.




In Europa zou ze zeggen – ik heb het geprobeerd, maar het lukte niet. Ik ben realist genoeg om dat te erkennen, maar ook idealist om het geprobeerd te hebben
Ik denk dat een dergelijk excuus hier stemmen zou trekken.
@Julia Gillard ;
it took you a while, Prime Minister……
why did you need to ”fix” something that wasn’t broken ?
is the Pacific Solution suddenly a more acceptable ”solution” since it was recommended by a so callled Independant Panel instead of Tony Abbott ?
iets meer over de Spartaanse afgelegen eilandjes :
The Republic of Nauru is werelds kleinste republiek en heette vroeger Pleasant Island, is 21 km², en na Vaticaan Stad het dunst bevolkte land ter wereld en zou dus een redelijke bestemming zijn voor economische vluchtelingen die bereid en in staat zijn om 8000 euros te betalen voor een reis op een gammel bootje.
een vliegreis naar Sydney zou goekoper en veiliger zijn en er zijn al een aantal maatschappijen in het Midden Ooosten die dagelijks naar Sydney vliegen.
Manis Island in PNG is 2,100 km² en net als Pleasant Island een tropies eiland, ver en veilig van Afghanistan en het Midden Oosten
@ Hazza: Manus Island is idd een fijn tropisch eiland, temperaturen boven de 32 graden en een luchtvochtigheid van 90%. Echter zitten de asielzoekers daar opgesloten in een kamp dat bestaat uit een container-achtige woningen op betonplaten uit de tweede wereldoorlog, achter een hek en prikkeldraad. Ze zitten gevangen en kunnen er voor onbepaalde tijd vastgehouden worden. Zoveel van het mooie Manus zullen ze dus niet zien. Het is te hopen voor ze dat ze geen malaria of dengue oplopen, want medische voorzieningen zijn idd spartaans.
Maar op wat voor locatie deze asielzoekers ook gevangen worden gezet, het aanvragen van asiel mag geen rede zijn om mensen op te sluiten. Dit is een internationale afspraak waar ook Australie haar handtekening onder heeft gezet.
@Robert Portier,
je begint al echt als een Ozzie te denken Robert , met Manus Island in PNG te beschrijven als een ”eilandje”.
het kleine Nederland is slechts 2x zo groot als Manus Island
“Emoties lopen er hoog op. Er zijn brandstichtingen en zelfmoordpogingen.” schrijft Robert.
“Maar andere landen zitten niet te wachten om het probleem voor Australië op te lossen.”
ook Singapore niet.
eerder deze week was er weer een boot in trouble en moesten mensen worden gered.
ze werden opgepikt door een schip dat naar Singapore ging.
de assiel zoekers wilden naar Australia
”The spokesman for the survivors asked where the Parsifal was headed and when told she was going to Singapore, the survivors became agitated and threatened self-harm,
The master decided that they could pose a security threat to the Parsifal’s crew and vessel.”
“ALMOST 11 years after the stand-off aboard the MV Tampa, another argument has erupted over a group of asylum seekers picked up by a merchant vessel, with the opposition saying the SAS should have been sent aboard and the asylum seekers charged with piracy offences.”
Read more: http://www.brisbanetimes.com.au/opinion/political-news/refugee-threat-deserved-sas-response–abbott-20120816-24bgj.html#ixzz23lDHt5Dg
“Maar op wat voor locatie deze asielzoekers ook gevangen worden gezet, het aanvragen van asiel mag geen rede zijn om mensen op te sluiten.
Dit is een internationale afspraak waar ook Australie haar handtekening onder heeft gezet.”
dat is waar, Sunamist.
maar Australia (de bestemming) is wel erg ver weg voor hen.
en Robert Portier schreef al “Die worden gezien als voordringers, omdat ze niet in opvangkampen in de eigen regio willen wachten op de uitslag van een procedure”.
of Australia genoeg refugees toe laat weet ik niet, maar net als Australia moeten de voordringers zich ook aan de regels houden en blijkbaar hebben ze meer geld dan de gemiddelde asiel zoeker om deze dure en gevaarlijke reis te maken.
de People Smugglers die ze naar Australia vervoeren doen dat als een illegale business, niet om deze mensen te helpen.
en werkt deze Pacific Solution nu, 3 maanden later, Robert ?
I found the Dutch “Solution” on a Radio Netherlands website,
it’s not much better than the Pacific Solution :
“For the past four months, a group of over 50 failed asylum-seekers have been living in a tent camp on a school ground in Amsterdam. The refugees from Africa and the Middle East had been living in government-run centres, but after their asylum requests were turned down by the authorities, most of them were sent to detention centres, awaiting deportation. Since their embassies would not or could not issue them with passports, they could not be sent back to their countries of origin and were eventually turned out onto the streets.
Many of the asylum-seekers lived for months or even years on the streets before arriving in the tent camp. They depend on donations from the neighbourhood and charitable organisations for food and clothing. But now that winter is arriving, the situation is becoming untenable.
The Hague wants them to return to their home country as soon as possible, but many of the refugees fear persecution or worse if they go back. The mayor of Amsterdam has pledged he will use only peaceful means to close the camp down. City officials have been negotiating with the refugees, so far without result. ”
Published on : 13 November 2012 – 1:24pm | By Eric Beauchemin
@ Hazza
De mensen hebben een eerlijke kans gehad, en mochten blijkbaar niet blijven.
Mijn mening is, ze zijn op eigen kracht hierheen gekomen, kennen dus de weg, en moeten dan ook zelf in staat zijn om terug te gaan.
Kortom, in mijn ogen is het geen Nederlands probleem.
Het probleem met de pacific solution – voor zover ik het goed begrepen heb, is dat mensen tijdens de procedure – ze zijn dus nog niet afgewezen – zeer beperkt opgevangen worden.
Dat klinkt mij als een heel ander probleem, en een appel en een peer kan je niet vergelijken
bas,
de mensen die naar Australia (proberen te) komen betalen ongeveer $10 000 per persoon.
ze kennen dus ook de weg, maar niet blijkbaar niet goed genoeg.
ze krijgen hun informatie van die mensensmokkelaars, zonder op de websites van de australiese regering te kijken over de procedure voor …mag ik het zeggen ?….. economiese vluchtelingen en/of asielzoekers
omdat de Detention Centres overvol zijn, gaan sommige asielzoekers nu naar het vaste land (??) ipv Nauru, Manus of Christmas Island.
zoals Robert Portier hier al schreef : “Die worden gezien als voordringers, omdat ze niet in opvangkampen in de eigen regio willen wachten op de uitslag van een procedure, maar alvast vooruit reizen om in veiligheid op die uitslag te wachten”
of de opvangkampen in de eigen regio slechter of beter zijn dan Nauru, Manus of Christmas Island weet ik niet
Hazza
Economische vluchtelingen kun je, in elk geval in mijn ogen, in 2 * 24 uur afwijzen.
Maar tijdens die 48 uur hebben ze wel recht op een fatsoenlijke opvang.
Daarna uiteraard niet meer.
Volgens mij was de kritiek op Australië dat de mensen tijdens de behandeling van hun asielaanvrage slecht behandeld werden.
En dat is volgens mij heel iets anders dan wat er na de behandeling van de asielaanvrage gebeurt. Want dan is er geen verantwoordelijkheid meer. Dan moeten de afgewezenen vertrekken, en aangezien ze zelf konden komen, moeten ze ook zelf gaan.
Correctie, nu Australië de asielaanvragers op ver afgelegen eilanden opvangt – wat ik op zich niet wil veroordelen – moeten deze mensen natuurlijk wel teruggebracht worden naar waar ze hun aanvrage deden.
Immers, die beweging heeft Aujstralië zelf nodig gevonden.