Tour de France

ALTIJD DE TOUR 17: In het spoor van Hannibal

21-7-2009 20:15 Jeroen Wielaert

Imponerend als altijd is het uitzicht vanaf het balkon van Chalet Ermina en weldadig de rust, ver van het kabaal van de Tour. De Alpen houden niet op indrukwekkend te zijn, miljoenen jaren na hun schepping die geen mens heeft mee gemaakt. Dat soort gedachten kunnen me invallen, als ik even niet wordt afgeleid door gedoe over truien, Lance en Alberto, oortjes en de armoede van het Nederlandse wielrennen.

Ik kijk uit op een groen begroeide Alpenrug, omgeven door poedersuikerpunten links en rechts, de laatste sneeuw op de gekartelde toppen. Fantastisch. Zo hebben de eerste bergbewoners het gezien, ver voor Christus. En strijders die erover heen wilden.

De eerste legendarische vermeldingen over klimmersheroïek gaan over olifanten en niet over fietsen. Dat lag allemaal aan de oorlogszucht van de zoon van Hamilcar Barca uit Carthago. Hannibal. Hij wilde de Romeinen treffen in eigen huis en moest daarom met dik 40000 manschappen en 37 kleine Afrikaanse bosolifanten de Alpen over, in de late zomer van 217 voor Christus. Toen het echt te zwaar werd en steeds meer mannen en dieren naar beneden stortten liet Hannibal halt houden om een weg door de rotsen aan te leggen. De barre Alpenmars werd wél een succes, met de uiteindelijke vernietiging van de Romeinse hoofdmacht bij Cannae.

Exacte beschrijvingen zijn er niet bewaard gebleven over Hannibals tocht. De preciese route blijft onderwerp van onderzoek. Lange tijd is aangenomen dat Hannibal over de Mont Cenis is getrokken. Het kan ook de Col du Petit-Saint-Bernhard zijn geweest waar de Tour vandaag overheen gaat, ten oosten van Bourg St-Maurice, de aankomst van vanmiddag.

Hannibals expeditie wekte grote bewondering van Napoleon Bonaparte die al minder moeite had om de Alpen te doorkruisen tijdens zijn campagnes tegen Italië. En toen brak de tijd aan van de renners die de wegen van de oude veldheren gingen kruisen en dat veel vaker zouden doen dan die twee. Zo kwamen Emile Georget, Eugène Christophe, Gino Bartali, Fédérico Bahamontes, Joop Zoetemelk, Gert-Jan Theunisse en Marco Pantani virtueel in het spoor van Hannibal en Napoleon, meestal in omgekeerde richting.

Vandaag is het de beurt aan Kenny van Hummel. Het zou zijn Alpiene Waterloo kunnen worden, om in de sfeer van Napoleon te blijven. Nederland leeft mee, duwt mee, op verre afstand. In de polder blijven we hunkeren naar Bataafse klimmers, hongerend naar nieuwe heldendaden op de Alpe d’Huez, maar het meest herkennen we ons in die kleine vechter van bij de Rijn bij Arnhem. Amechtig ploetert hij door, bocht na bocht, in zijn outfit van rood, wit en blauw, op meer dan drie uur van het geel, totdat-ie olifanten begint te zien – de hallucinatie van de rode lantaarn.

Het is vechten met dat oude devies: Je Maintiendrai. Chique Frans voor ‘ik zal handhaven.’ Of anders wel dat Latijnse motto uit het eeuwige gevecht tegen het water: luctor et emergo. Ook heel toepasselijk voor dat eenzame Hollandse gevecht in de Alpen: ik worstel en kom boven.

« Terug naar het overzicht


2 reacties op “ALTIJD DE TOUR 17: In het spoor van Hannibal”

  1. Berry zegt: 22-07-09 om 08:42

    Leuk, prettig leesvoer en leerzaam. Dat

  2. Berry zegt: 22-07-09 om 08:45

    Dit is nu eens een interessante column, las ik met veel genoegen.

geef een reactie