HOPE, Arkansas – De heimwee is er voelbaar. Zeker in tijden van economische tegenslag wordt Bill Clinton hier gemist. Niet zo gek – we zijn in het dorp waar hij op 19 augustus 1946 werd geboren. De beheerders van zijn ouderlijk huis, inmiddels een snoezig museum vol Clinton-memorabilia, hebben een zwaar jaar achter de rug.

‘I still believe in a place called Hope‘, sprak Bill Clinton tijdens zijn eerste inaugurele rede in 1993. Maar als predikant van hoop is-ie inmiddels ingehaald door Barack Obama, de man die zijn vrouw de weg naar het Witte Huis versperde. De afloop van de voorverkiezingen: in Hope hebben ze de klap nog steeds niet verwerkt. Michael, beheerder van het museum en Hillary-fan van het eerste uur, sluit zelfs niet uit dat-ie in november op McCain gaat stemmen. Zijn collega Louise wil niet zover gaan. Zij stemt in november op Obama, omdat ze nu eenmaal een lifelong Democrat is. Maar Hillary, zegt ze, is wel genadeloos aangepakt door de pers en door het kamp van Obama. Een hele hartelijke stem wordt het niet, in november.

Er komt trouwens nog iemand uit Hope: de vrolijke Republikein Mike Huckabee, die net als Clinton belandde in de gouverneurswoning in Little Rock. Maar Huckabee groeide een stuk gezelliger op dan Clinton. In het witte houten huis op de hoek van 13th en Walker Street was de jonge Clinton er geregeld getuige van als zijn alcoholistische stiefvader zijn moeder weer eens afranselde.

Obama kan overigens wel fluiten naar de zes kiesmannen van Arkansas, zo blijkt uit alle peilingen. Was dat met Hillary anders geweest? Louise: “Ofcourse. She would have won.”