Verkiezingsdag in New York City
Weblog Washington
Harrie van Veen
7-11-2008 14:39
Internetreporter Harrie van Veen maakte een verslag van de afgelopen verkiezingsdag in New York City. Zijn reis begon op Times Square waar de McCain- en Obama-aanhangers elkaar naar hartelust toeschreeuwen. Het verslag eindigt in Harlem, waar een heus volksfeest losbarst na de verkiezingen van Barack Obama tot 44ste president van de Verenigde Staten van Amerika.
Zijn jullie nu klaar met dat gegeil op Obama? Jullie waren toch journalisten?
Wat moet internetreporter nou weer voorstellen? Iemand die alleen maar reportages maakt over dingen die hij vind op het internet ziet?
@Marcel V.: Jij gebruikte in 1 van je laatste bijdragen aan een ander blog de term ‘resocialisatie’, in de betekenis van heropvoeding. Je had het weliswaar alleen over mij, en de context was tamelijk vulgair, maar dat ene woord had je goed gekozen. Resocialisatie, niet als een individueel correctief proces maar als een collectieve bezinning op de fundamenten van de samenleving, is precies wat de Verenigde Staten gaan doormaken. De verkiezing van een progressieve, zwarte president zal op een groot aantal terreinen vergaande consequenties hebben.
Ik zal er een paar noemen: Het opheffen van de fundamentele achterstelling van minderheden wat betreft toegang tot kwalitatief goed onderwijs, die zich omstreeks de ‘middle school’ begint af te tekenenen, zal een prioriteit van beleid worden. Het is onvoorstelbaar dat Obama als een ‘uncle Tom’ president in het Witte Huis zou vertoeven zonder de belangen van die groepen die hem in belangrijke mate de verkiezingsoverwinning bezorgden, African-Americans en Hispanics, nadrukkeljk te behartigen. Naast het onderwijs zal dat gevolgen hebben voor het ‘criminal justice system’, dat nu nog sterke elementen van institutioneel racisme in zich draagt, en voor de participatie van van diezelfde minderheden in het economische herstelproces.
Dat alles zal echter alleen mogelijk zijn als een andere doelstelling van het beleid, die door Obama tijdens de campagne benadrukt is, het creeren van een rechtvaardiger verdeling van de maatschapplijke rijkdom in de VS, niet vergeten wordt. Met een halfslachtige onderbreking tijdens de Clinton-jaren heeft de VS de afgelopen bijna veertig jaar een beleid gekend waarin alleen de belangen van de allerrijksten behartigd werden, met het idee dat als de rijksten nog rijker zouden worden, iedereen een graantje mee zou pikken. Dat idee van ‘trickle down economics’, door Reagan geintroduceerd, heeft onder George Bush elke schijn van wetenschappelijke legitimiteit en politieke verkoopbaarheid verloren, en daarom zal de VS terugkeren tot een beproefd recept van een oneindig veel socialer beleid. Keynesiaanse stimuleringen van de economie, gekoppeld aan herverdelinsmechanismen van werk en inkomen, zullen het beleid waarvan wij vandaag het hopeloze falen meemaken vervangen. Dat is niet alleen noodzakelijk voor economisch herstel, maar ook om de VS in de toekomst internationaal concurrerend te laten zijn. Een plezierige bijkomstigheid zal zijn dat Amerika geen oorlog meer hoeft te voeren om zijn economie te stimuleren.
Grote veranderingen dus, waar reactionairen, oftewel diegenen die terug willen naar het verleden, alleen maar tandenknarsend kennis van zullen kunnen nemen. Er is geen weg terug naar ‘supply side economics’ en institutioneel racisme, en hoewel de VS geen ‘socialisties’ land zullen worden zal Amerika wel een veel socialer land worden. Asocialen zullen aan de kant blijven staan, waar ze zich kunnen voegen bij Karl Rove, die daar al een tijdje zit, en binnenkort ook gezelschap krijgen van Cheney en Bush. Het wordt daar kil en eenzaam, maar dat ben jij wel gewend.
@ Marcel V.
Luister, we begrijpen inmiddels wel dat je wat tegen hem hebt, ik laat in het midden waar dat mee te maken heeft, maar je wekt in ieder geval zelf wel erg de schijn dat het niet eens op zijn denkwijze gebaseerd is. Je reageert namelijk altijd oppervlakkig en ik heb nooit echte inhoud kunnen ontdekken in je kritiek. Wederom, ik beschuldig niemand ergens van, maar wie de schoen past trekt hem aan..
Het is de president van het belangrijkste land van de wereld (of je nou wilt of niet), daar zullen de komende tijd nog ernstig veel documentaires over worden gemaakt. Bereid je dus maar voor op een periode vol bitterheid en verongelijktheid, succes!