Een lichtgekleurde, welbespraakte neger
Je geeft een interview, staat daar vervolgens nooit meer bij stil, en ineens duiken je uitspraken op in een boek van twee bekende politieke journalisten. Dat overkwam Harry Reid, de toch al niet populaire leider van de Democraten in de Senaat. Dat Barack Obama zo aansprak bij de kiezers was geen wonder, volgens Reid. Immers: hij is slechts “light skinned” en spreekt niet met een “Negro accent, unless he wants to.”
Mark Halperin (Time) en John Heilemann (New York Magazine) schreven het boek Game Change over de campagne van 2008. Officieel komt het dinsdag pas uit, maar een Washingtonse boekhandel had alvast een exemplaar in de schappen liggen. En dan gaat de bal hier al snel rollen. Reid maakte een telefonisch excusesrondje. Dominee Sharpton en andere zwarte leiders vergaven hem, en wezen op Reids jarenlange strijd voor de burgerrechten van zwarten. Reid belde ook met Obama, en die was al net zo vergevingsgezind.
Maar de Republikeinen ruiken uiteraard bloed. Onder niet-Democraten geniet Reid dezelfde populariteit als Nancy Pelosi, zijn collega in het Huis van Afgevaardigden. They love to hate them. En zoals dat dan gaat: wie zelf onder vuur ligt, schreeuwt het hardst. En dus roept de (zwarte) voorzitter van de Republikeinse partij, het ongeleide projectiel Michael Steele, dat Reid moet opstappen.
(Obama moet er inmiddels aan gewend zijn. Tijdens het begin van de campagne noemde Joe Biden zijn mede-kandidaat Obama “articulate, and bright, and clean” – heel on-zwart eigenlijk, voor een politicus.)
Dat boek ‘Game Change’ staat sowieso vol met, zoals dat zo fraai heet, juice.
De sappigste passages:
- “A few years ago, this guy [Obama] would have gotten us coffee.” Aldus Bill Clinton, volgens Edward Kennedy, toen Clinton hem probeerde over te halen om zich achter Hillary te scharen. Kennedy boos.
- Een telefonische vergadering van McCain’s campagneteam: zijn medewerkers vroegen zich paniekerig af of Sarah Palin wel ‘mentally stable’ was. Cheney was woedend over de keus voor Palin: roekeloos.
- John Edwards, die zijn staf vooraf liet uitzoeken welke vluchten welke films lieten zien, zodat hij op basis daarvan een keus kon maken. Edwards komt in het boek naar voren als een ijdeltuit, een windbuil, een “empty suit”.
- zijn vrouw Elizabeth, die John constant liet voelen dat zij een intellectueel was, en hij uit een redneck-familie kwam.
- voordat hij zich meldde als kandidaat ontmoette Obama eerst in het geheim met Al Gore en Colin Powell, om zeker te weten dat zij niet mee zouden doen.
Hier meer. Dat boek hoeft u dus ook niet meer te lezen. Graag gedaan.
@Eelco: Ik ga dat boek toch kopen, voor die lange winteravonden tussen het football en het baseball seizoen, voordat ‘March madness’ begint. Ik denk dat ik er wat countrymuziek bijdraai, dan leest het volgens mij nog lekkerder weg. Overigens had Reid natuurlijk gewoon gelijk, zijn enige disgressie was het gebruik van het woord ‘negro’.
@Hugo: ik geloof dat ik het nu wel gelezen heb, ook na de recensie op Politico. De politiek in Washington en die in een gemiddelde Nederlandse gemeente verschillen weinig. Hé, en wat is de March Madness? Begin honkbalseizoen?
@Ed Harms: Het toernooi om het college basketbalkampioenschap van de VS, dat in maart wordt gehouden.
@Eelco: Ik vind trouwens die uitspraak van Clinton,’de eerste zwarte president’, heel wat schaamtelozer dan die van Reid.
African-American Pulitzer prijs winnaar Eugene Robinson schreef vandaag in de Washington Post: “Harry Reid’s comments were bad politics but good sociology”. Als socioloog kan ik dat wel waarderen.
Wel grappig dat de NOS de tijd neemt om het kinderachtige, links-rechts paradigma van de Amerikaanse (en uiteraard westerse) politiek toe te lichten. Hebben ze niet in de peiling dat een steeds groter deel van de bevolking wakker wordt naar deze wat te kortzichtige, gemanipuleerd spel?
@ Hugo Kijne:
Waarom? Hij kan er gewoon mee bedoeld hebben dat Obama nog weinig ervaring heeft (had) en een paar jaar geleden nog onderaan de ladder stond.
@HwB: Dat had hij dan ook gewoon kunnen zeggen.
@Eelco: Prachtige column van Frank Rich in de New York Times van afgelopen zaterdag over Michael Steele, die Rich de ‘number one race baiter’ in de Amerikaanse politiek noemt, en terecht.