De meest gewilde man van Hollywood
LOS ANGELES - Je kan de beroemde Hollywood-letters bijna aanraken, zo dichtbij woont reclamemaker Fred Davis. Specialisatie, sinds jaar en dag: politieke campagnes. Davis heeft een prima jaar. Bijna alle spraakmakende campagnespotjes van 2010 komen van hem. Nu nog de winst pakken op 2 november.
Davis geldt dit jaar als de ”go-to-guy“ in Republikeinse kringen. Het weekblad Time portretteerde hem onlangs als “the hottest mad man” van de partij. De Washington Post – hier een portret – noemt Davis “the most sought-after man in politics”.
Kandidaten die in nood verkeren bellen hem ‘s nachts uit zijn bed.
“Veel collega’s bieden een kandidaat een keus,” vertelt Davis. “Ze krijgen een aantal scenario’s voor politieke spotjes, en dan kunnen ze kiezen. Ik doe dat niet. Ik kijk naar zo’n kandidaat, lees me in, en kom met een idee. Daar kunnen ze ja of nee tegen zeggen.”
Zo was er Christine O’Donnell, kandidaat-senator voor Delaware, gesteund door de Tea Party. Ze kreeg emmers modder over zich heen toen er elf jaar oude fragmenten opdoken van een talkshow waar ze ooit te gast was. O’Donnell zei destijds “iets met hekserij” te hebben gedaan. Davis kreeg een paniekerig telefoontje vanuit Delaware, vloog naar de oostkust, ging een hapje eten met de kandidaat, en bedacht het spotje van 2010: O’Donnell die in de camera kijkt en zegt: “I’m not a witch. I’m you.”
Mr. Fix It — zo zou je Davis kunnen omschrijven.
Maar je moet natuurlijk wel winnen. Dat gaat O’Donnell vermoedelijk niet lukken, net zomin als het John McCain lukte in 2008. “We vochten tegen een economische crisis, en tegen de erfenis van Bush. Voor Republikeinen was het een onmogelijk jaar om te winnen. Maar er waren twee momenten waarop we Obama voorbij gingen in de peilingen.”
En die momenten – Davis is innemend, zeer hartelijk, maar niet bescheiden – had McCain aan Davis te danken. Allereerst de Republikeinse conventie in St. Paul. Sarah Palin debuteerde er verdienstelijk, en de beeldregie was schitterend: John McCain, een man uit een stuk, op een simpel podium, met daarachter een film over zijn leven. De Republikeinen schoten even omhoog in de peilingen. Een paar weken eerder kwam Davis met het meestbesproken spotje van de campagne. Ook toen schoten ze even omhoog:
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Vraag een gemiddelde campagneman (of -vrouw) wat ‘t beste spotje uit de politieke geschiedenis is, en je zal meer dan eens het antwoord krijgen: Ronald Reagan, “Morning in America”:
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Davis bedacht dit jaar een variant:
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Sterk, maar de optimistische toon van het originele spotje ontbreekt volledig, geeft Davis toe. Zoals bij de meeste van zijn spotjes. Maar: “De Democraten zitten nu in het nauw. Dit is het moment om erop, en erover te gaan.”
Fred Davis over zijn meestbesproken spotjes van dit jaar:
Amerika is een perfect voorbeeld van hoe democratie gefaald is en verworden is tot een manier waarop je een volk zichzelf kan laten onderdrukken. Geniaal opzich, elke dictator zou ervan smullen.
Ik ben van mening dat de gang van zaken in de politiek daar gewoon een poppenkast is, bedoeld om degenen die achter de schermen aan de touwtjes trekken (de lobbyisten, betaald door grote multinationals) buiten schot te houden.
Een tweepartijenstaat is de eerste deur langs een eenpartijenstaat en dus is het een semi-dictatuur. Je hebt namelijk alleen de keus tussen VVD-achtige politici (Democraten) of conservatieve paternalistische staatsmaffen vergelijkbaar met de SGP (de Republikeinen).
Geen een democratie zonder een vertegenwoordiging van het complete politieke spectrum van socialisme tot aan conservatief rechts, zal ooit goed functioneren, omdat er dan gewoon te weinig te kiezen valt.
Eelco, zit jij wel in Washington? Of praat je alleen met Republikeinen? De vermeend linkse media zijn allemaal zo rechts als de pest, en de door jouw redelijk neutraal, of toch in ieder geval weinig kritisch geportretteerde Davis en Breitbart zijn in werkelijkheid de grootst mogelijke, en door een eng klein clubje stinkend rijke multinationals en multi-miljardairs via allerlei slinkse achterdeurtjes zéér royaal gefinancierde, specialisten in de meest smerige en achterbakse propagandacampagnes.
Probeer eens een paar afleveringen van de Rachel Maddow Show te zien, of beter nog, probeer háár eens te interviewen. Zij is, hoewel redelijk progressief, ook zeer kritisch op de Democraten en de regering Obama, en prikt daarnaast genadeloos dwars door alle propaganda, van rechts én van links, heen. Luister maar eens naar wat *zij* van Breitbart en Davis vindt…
@ Hans: het leek me aardig om eens te kijken wie schuil gaan achter de stormachtige (weder)opkomst van (nieuw) rechts. Meer hoef je er niet achter te zoeken. Ik krijg graag naar Maddow, overigens, maar ik zou niet weten waarom ik haar moet interviewen.
Een fel debat waarbij op de persoon gespeeld mag worden. Wat is daar mis mee? Alsof er in Nl geen imagomakers en campagneadviseurs betaald worden? Nl is niet gewend aan een harde aanpak omdat het ivgl met buitenland een softe strijd voert. Alleen maar slim ook hollywoodexperts in te zetten in verkiezingsstrijd. Was voor balkenende ook goed geweest, ha,ha.” The similarty with Harry Potter is not a coincidence, he has the power to…..”
Politiek = show. Wake up Holland!!
Met Peter denk ik dat wat Eelco hier heeft getoond een waarschuwing moet zijn, niet een voorbeeld.
Twee partijen systemen hebben inderdaad de nijging om andere alternatieven uit te sluiten – je mag er wel op stemmen, maar ze halen het nooit. Ons systeem, waarin alle stromingen die enigszins een aanhang hebben vertegenwoordigd worden in het parlement vind ik dan ook veruit superieur.
Maar een ander punt is, de campagnes in de USA zijn eignelijk altijd op de man, zeker vanuit de republikeinen. Obama zou een moslim zijn, zou ongeschikt zijn als commander in chief, maar zijn denkbeelden, de veranderingen in de samenleving, daar gaan ze niet serieus op in.
Hooguit treken ze die in het belachelijke in pogingen tot bangmakerij.
Het feit dat ze daarmee weg komen, zegt wel iets over het denkniveau van de gemiddelde Amerikaan.
Maar dat wisten we al: de USA haalt, bijvoorbeeld veel nobelprijzen binnen, maar het zijn altijd gekochte brains die die prijzen krijgen. Opgeleid buiten de USA. Want zelf talent opleiden – dat lukt ze niet
Maar inmiddels heeft zelfs O’Donnell (terecht) spijt van dat ‘I’m not a witch’ spotje, dus zo’n goed idee was dat niet. Lijkt me geen prettige plek om te wonen trouwens, maar dat terzijde,
Het is allemaal poppenkast en het verbaast me dat dat nog mensen verbaast.
Ik ben blij dat we in Nederland nog niet zo´n poppenkast hebben als daar, al wordt het inmiddels grimmiger. En keuze in de VS? Die heb je niet imho.
Maar laten we wel zijn, in Nederland wordt die keuze ook steeds minder. Zeker nu we meer en meer in de klauwen van de Europeesche (Sovjet) Unie worden gedreven. Schoolvoorbeeldje vandaag weer. Servie mag kandidaat zijn. Tweede kamer reactie: liever waren we tegen geweest, maar dit was het maximaal haalbare. Met andere woorden: Je hebt je bek te houden en mag blij zijn dat je nog een beetje tegengas mag geven anders wordt je met de rest gewoon weggestemd. Wat is dat nu voor basis als het aan je verkocht is als “Iedereen mag zijn eigen souvereigne beslissingen nemen, we gaan alleen over richtlijnen”. Laat me niet lachen…. Je bent klein, je moet je muil houden, en anders is het niet. Het wordt je gewoon afgepakt, stukje voor stukje, tot we net zo´n zielige hoop politieke eenheidsworst zijn als de VS.
Wat dat betreft heeft Gisela wel gelijk: Wake up Holland!!
Maar goed, te laat. We zijn verraden door Harry Potter en het Zweinstein Studentenkorps. De jongere verzie van Harry Potter heeft nu het toverstafje overgenomen, en hij heult nog met Zwadderich ook want Draco Malfidus zelf geeft hem gedoogsteun. Geeft te denken: zitten we in een Rowlings boek?
De realiteit is altijd nog net iets gekker dan de meest bizarre fictie.
Of Thomas Jefferson (iets meer on topic):
The tree of liberty must be refreshed from time to time with the blood of patriots and tyrants. It is it’s natural manure. De man bedoelde niet de ‘politionele acties’ in bv afghanistan en irak e.d.
Nog meer on topic: Tv is het panopticon. Of ook wel, een afgod, zoals in de bijbel reeds genoemd. Die gereformeerden zijn zo gek nog niet…
We verwijten een handjevol opportunisten (die media clowns die de spotjes maken, alsmede de acteurs erin) dit verschijnsel, terwijl het toch vooral het plebs is dat te stom is om verder te kijken dan de neus lang is. Brood en spelen enzo (10-0)
Een andere benadering (terug bij jefferson deels) is dat deze ontwikkeling afhangt van wetenschap en techniek, organisatiegraad, grondstoffen en er niemand stuurt. Hij dacht dat indianen gelukkiger waren dan de westerse mensen toen. M.i. is de meest stabiele en gelukgevende vorm idd de mens in stam en niet individualistisch zoals in het heden. En dus op vele malen lagere organisatiegraad en met vele malen minder (des) informatie. Maar een mooie weg terug is er niet; er is alleen een zeer bloedige weg terug. Dus we zullen moeten slikken en wellicht de boom moeten voeden als het te gek wordt.
Zelfs afgod Obama is volstrekt machteloos tegen ‘the big wheel’
Het kiessysteem in de Verenigde Staten is naar mijn mening de grootste reden voor het twee partijenstelsel. Iedereen is vrij om een partij op te zetten en er zijn ook wel andere partijen, maar deze zijn kansloos vanwege de opzet.
Waar ik me persoonlijk het meest aan irriteer zijn de televisie reclames voor de zogenaamde lokale proposities. Spotjes van 20 seconden waarin niet verder op het onderwerp wordt ingegaan dan “Stem nee op propositie 40. Geen belastingverhoging”. Er wordt vaak niet eens gezegd wat de propositie is.
Alle geregistreerde kiesgerechtigden krijgen wel een boekje thuis gestuurd waarin de proposities uitgelegd worden. Helaas vaak met kleine lettertjes en woordgebruik dat de gemiddelde Amerikaan te boven gaat.
Patrick (San Diego)
@Eelco: het probleem is, volgens mij, dat we door het weglaten van de context (dat rechts alleen maar zo stormachtig opkomt door de schandalige propaganda vanuit neo-conservatieve leugenfabrieken) de indruk krijgen dat Amerika massaal naar rechts aan het oprukken is.
Het zou geen kwaad kunnen iets duidelijker te maken dat de problemen van Obama voor een groot deel mede voortkomen uit de ongekende obstructie door de Republikeinen en de niet aflatende lastercampagnes van lieden zoals Rove en Breitbart. Rachel Maddow is een van de weinigen die leugens ook leugens noemt, en haar beschuldigingen met feiten onderbouwt, in plaats van met vooroordelen en bangmakerij. Dat jij haar kent, en kijkt, spreekt in jouw voordeel, maar in Nederland horen we nog steeds (veel) te veel van de tegenstanders van Obama, en te weinig over wat die tegenstanders nu eigenlijk willen, en hoe gestoord veel van die tegenstanders zijn. Ook in Amerika wonen gematigden en zelfs een paar progressieven, maar die worden, in mijn ogen, nog te veel genegeerd.
Overigens mijn held:
Jimmy McMillan van de “The Rent is too Damn High” party. Echt, briljant…. USA in een notendop, zo serieus neem ik dat land.