Geen concurrentie voor Mount Rushmore
Onlangs nam ik een kijkje bij Mount Rushmore. In de rotsen van South Dakota zijn de hoofden uitgehakt van vier Amerikaanse presidenten. Namen die er bij elk schoolkind in worden gestampt: Washington, Jefferson, Lincoln, Theodore Roosevelt. Mannen uit het collectieve geheugen van Amerika.
Flash forward to Herman Cain.
Of de beschuldigingen van seksuele intimidatie kloppen weten we niet. Maar je kan wel vaststellen dat Cain geimplodeerd is in de peilingen. Waarschijnlijk zien we hem niet meer terug.
Op het debatpodium bleek zaterdag waarom. Met zichtbare onzekerheid etaleerde hij zijn gebrek aan kennis over de buitenlandse politiek. In interviews deed hij eerder hetzelfde. Het recht op terugkeer van Palestijnen? Geen idee. Het neoconservatisme? Mij niet bekend. Onderhandelt u met terroristen? Misschien, nee toch niet.
En toen kwam maandag dit er nog bij. Cain over Libie. Au.
Cain was altijd al een mascotte, een vrolijke clown die een boek wilde verkopen en als cheerleader de partij enthousiasmeerde. Maar dat er een seksschandaal voor nodig was om hem terug op aarde te brengen, dat is zorgwekkend.
De partij van Roosevelt en Lincoln. De partij van grote denkers als William Buckley en Irving Kristol, nog niet eens zo heel lang geleden. De partij van Reagan, die in elk geval de gave had om te binden en uiteindelijk in staat bleek om zijn afkeer tegen belastingverhogingen opzij te zetten.
Dit jaar hadden de Republikeinen ook best een paar talenten — maar die wilden niet. En dus zitten die arm kiezers nu met Cain, Michele Bachmann (deze quotes zijn niet verzonnen) en Rick Perry. Die laatste is al 10 jaar succesvol gouverneur van Texas, en er werd het nodige van hem verwacht. Maar hij blijkt niet te kunnen debatteren, toonde zaterdag een pijnlijk gebrek aan inzicht in de wereld, en vooral: Oops. De 53 seconden die hij nodig had om nog steeds niet op de naam van het derde ministerie te komen dat hij wilde afschaffen, gingen de wereld over.
Zo langzamerhand is Mitt Romney de tennisser die door een opgave, een knieblessure en een diskwalificatie van zijn tegenstanders de finale bereikt zonder zelf veel meer dan twee sets gespeeld te hebben.
Romney zelf is prima gekwalificeerd. Daar ligt het niet aan. Ook iemand die zijn politieke filosofie niet deelt zal inzien dat hij meer bagage heeft dan Obama in 2008.
Maar hij moet wel een beetje kunnen oefenen. En zijn sparringpartners kunnen zelfs het trainingsniveau niet aan.
Intussen zit Romney het circus gewoon uit. Hij wint de debatten omdat hij zijn feiten kent, geen rare dingen doet en dus geen moment in de problemen komt. Hij neemt geen enkel risico. De media klagen over een gebrek aan toegang, tegenkandidaat Jon Huntsman houdt zelfs precies bij hoe lang Romney de tv-interviews al uit de weg gaat. Maar Romney houdt de ogen op de bal: november 2012. Zijn tactiek zal ongetwijfeld verharden, maar vooralsnog is dit zijn boodschap, gericht op de grote groep zwevende en onafhankelijke kiezers: Obama is een aardige vent, maar niet opgewassen tegen deze klus. Het is hem boven het hoofd gegroeid. Hij heeft de bagage niet. Ik wel.
De Democraten richten intussen alle pijlen op Romney. Zie bijvoorbeeld de website van de partij. Aan andere kandidaten wordt geen energie verspild. Maar is dat terecht?
Cijfertjeskoning Nate Silver (New York Times) laat zien dat de peilingen voor Romney naar beneden buigen. Hij zit al tijden op 25 procent, maar in het land der blinden, enfin. Het betekent nog altijd dat drie van de vier Republikeinen vooralsnog zeggen niet op hem te zullen stemmen. In feite zijn er maar twee kandidaten met een betrekkelijk stabiele aanhang: Romney met zo’n 25 procent en Ron Paul met zo’n 10-15 procent. Dat betekent dat er nog 60% up for grabs is. En dat gedeelte jojoot alle kanten op.
Momenteel is het snoepje van de week Newt Gingrich. Da’s op zich al een wonder, want een aantal maanden geleden werd zijn campagne nog dood verklaard. Dat zegt iets over, nou ja, ons. De gretige media, altijd paraat om iemand te begraven. Gingrich’ campagneteam was opgestapt, hij nam een Meditterane cruise terwijl hij campagne moest voeren, hij bleek een kolossale schuld te hebben opgebouwd bij juwelenhuis Tiffany’s.
Maar het moet gezegd: de naam Gingrich viel ook al die keren dat ik de afgelopen jaren op winderige parkeerterreinen van Wal-Marts in Ohio en Nevada in gesprek raakte met Blanke Mannen Van Middelbare Leeftijd. De Republikeinse Henk, die van Ingrid — en in die kringen (jagerspetje op het hoofd) werd Gingrich altijd genoemd. Voor niemand bang, dapper in de clinch met de Clinton-machine in de jaren negentig (Gingrich was parlementsvoorzitter). Gingrich is een ongeleid projectiel, maar uitermate slim en behept met een enorme dossierkennis. Gingrich zou Obama moeten spelen als Romney zich voorbereidt op de debatten.
Als de Gingrich-mania weer wegebt, zijn er nog een paar smaken over. Want een smaaktest is pas echt compleet als je iedereen geproefd hebt. Cain, Perry en Bachmann zijn gewogen en te licht bevonden. De eigenzinnige libertijn Ron Paul heeft een hondstrouwe aanhang, maar iemand die het Amerikaanse buitenlandbeleid medeverantwoordelijk houdt voor 9/11, wint de nominatie niet.
Wie blijven over? Rick Santorum, oud-senator van Pennsylvania en sociaal zeer conservatief. Loopt zich het vuur uit de sloffen in het conservatieve Iowa, en is bovendien een prima debater. Maar hij peilt nooit boven de 5%, en heeft geen ervaring als bestuurder, noch in het zakenleven. Hij redt het niet.
Dan rest nog Jon Huntsman. Oud-gouverneur van Utah. Steenrijk geworden als zakenman. Was Obama’s ambassadeur in China. Huntsman twijfelt niet aan Obama’s geboortebewijs of aan de verantwoordelijkheid van de mens voor de opwarming van de aarde. Noemt waterboarden martelen en dus contraproductief.
Allemaal standpunten waarmee je binnen de hedendaagse Republikeinse Partij geen vrienden maakt. Maar tegen Obama heeft-ie de beste kansen van allemaal, zo lijkt het. (Check deze fraaie graphic: wie wint bij welke economische groei?) En de Republikeinen hebben allemaal dit geruchtmakende stuk gelezen op het blog RedState. Een Republikeins commentator die Romney helemaal begraaft: als-ie de nominatie krijgt, “conservatism dies and Obama wins”.
Hier Huntsmans laatste spotje:
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Die meneer aan het eind legt de vinger op de zere plek. Uit peilingen blijkt dat bijna 40% van de Republikeinen nooit van Huntsman heeft gehoord.
Toch mag je zeker niet uitsluiten dat Huntsman de volgende is die gewogen gaat worden als alternatief voor Romney. Sterker nog: het zou logisch zijn. En misschien piekt hij dan net op tijd, zodat Romney zich op zijn minst een keer echt moet inspannen.
Het zal je toch gebeuren als partij: je bevecht een president met lage waarderingscijfers, een recordwerkloosheid, een impopulair zorgplan, extreem laag consumentenvertrouwen, middenin een economische crisis, en je laat het op de verkiezingsdag glippen omdat je kandidaat zelfs zijn eigen partijgenoten onvoldoende aanspreekt.
Oops.
Alleraardigste beschrijving van de huidige stand in de Amerikaanse verkiezingen. Alle andere nieuwsmedia lopen altijd drie weken achter in de ontwikkelingen of willen alleen maar Nederlandse/Europese vooroordelen bevestigen over Republikeinen als domme godsdienstwaanzinnige idioten die de intellectuele progressieve Obama nooit kunnen verslaan. Hoewel dat in dit stuk ook een beetje doorschijnt.
De voorspelling van Huntsman is wel zeer gedurfd. Hij wordt over het algemeen als linkser dan Romney gezien. En Romney is al niet populair. Zelf denk ik dat Gingrich een goede kans maakt. Juist ook omdat hij steun van Romney weet over te nemen. De laatste daalt namelijk in de peilingen. Bovendien is het opvallend dat de meerderheid van Romney-steuners ook een positief beeld hebben van Gingrich, terwijl zij een uitermate negatief beeld hebben van Cain/Bachmann,etc. Gingrich is uiteindelijk namelijk wel iemand die ook samen weet te werken met democraten, zoals Clinton, maar ook met Nancy Pelosi (hoewel hem dat niet in dank werd afgenomen). Hij heeft afstand gedaan van zijn steun aan de individual mandate en is voorzichtiger als het gaat om klimaatverandering.
De vraag is alleen of Gingrich de komende ‘scrutiny’ kan doorstaan. Zijn hele verleden zal nog eens langs komen. Je merkt nu al dat hij veel vragen daar over gaan. Maar hij gaat daar redelijk goed mee om. Iets anders is dat hij niet te hoogmoedig over moet komen met zijn slimme kop… anders maakt hij echt een redelijke kans. Als Gingrich Iowa wint of als tweede eindigt, Romney wint NH en Gingrich is ook daar tweede, en Gingrich wint South Caroline… Dan staat de weg open naar Florida. Een aantal van de groep Paul, Cain, Perry, Santorum, Bachmann, zullen dan zijn afgevallen.
Kort gezegd staat Romney er goed voor, maar is te saai om nieuwe Republikeinen te binden. Gingrich is ideaal voor een goede samenwerking met Democraten, maar gaat waarschijnlijk aan de hype ten onder. Huntsman is te links voor de conservatieve rechtsen, en gaat het dus waarschijnlijk ook niet halen.
Persoonlijk geef ik Romney nog de meeste kans, ook om in 2012 Obama te verslaan.
PB: ik zie de Republikeinen zeker niet als ‘domme godsdienstwaanzinnigen’. Allerminst. Ik vind wel dat ze zichzelf met dit gezelschap kandidaten geen grote dienst bewijzen. Er zitten teveel onserieuzen tussen. Mbt Huntsman: hij is ook linkser dan Romney, ik kan me alleen goed voorstellen dat hij ook serieuzer bekeken gaat worden als anyone-but-Romney-kandidaat. Niet dat hij de nominatie gaat winnen, overigens.
“teveel onserieuzen”. Hoezo? Welke maatstaven hanteer je daarbij Eelco? Jij vindt ze misschien onserieus, maar honderdduizenden Amerikanen zullen het niet met je eens zijn. Hoe dacht je over Bush jr, toen die zich kandidaat stelde en over Obama in 2007?
De verkiezingscyclus is een selectie proces, met allerlei eigenaardigheden, daarbij horen ook degenen die jij “onserieuzen” noemt.
Bedankt voor dit stuk Eelco, ik lees je blogs heel graag!
Waarom wordt Ron Paul niet wat serieuzer genomen. Ik denk juist dat zijn boodschap het vrij goed doet bij Amerikanen. Als hij wat meer media aandacht zou krijgen zou hij het zo maar eens kunnen worden. Van alle kandidaten is hij het meest intelligent, maar vooral consistent in zijn opvattingen. Ik deel in ieder geval veel van zijn ideeen.
Mensen , de Amerikanen of Europeanen , ze kiezen niet voor hun beste toekomst maar voor de toekomst uitgestippeld door de koers van een veelbelovende leider . Ik vind dat leiders vooraf eerst een werk zouden moeten vervullen die hij of zij door de praktijk uitgevoert, een praktisch nieuwe invulling geeft op bestaande maar onverantwoordeljke risico beleidsheden , zoals het veranderen van de investeringen in wapens omdat er tot dan altijd gevaar op de loer ligt .., terwijl dit inwezen te maken heeft met een slecht contact met de overige wereld . Dit mistige gebied zal veel transparanter moeten worden voor vertrouwen. Dat kan door zelf , mee te doen aan goede doelen , actief in alle buitenlanden . Zo ontstaat verbinding , openheid en dus dieper of meer vertrouwen . Al met al zal het betekenen dat alle vijandelijke zaken , zowel in relatie op macro als micro gebied een humanere uitgangs positie kanworden gekozen. De kiezer weet nu waar hij voor kiest !
Ik geloof niet in het ouderwets wedeiveren , of het nu is een Amerikaanse een europese als wel het asiatische want het zorgt ervoor dat er anti sociale en onwaardige toestanden en landelijke priors blijven bestaan – kortom, laten leiders bescheiden worden, samen vrienden worden vanuit de basis van een gelijke behoefte, te hebben op een geloof in de toekomst die leeft voor een werkelijke toekomst, alles te zien zoals het is , en hoop uit het lijden naar de verlossing , ons van de oude verdovingen los te werken zoals dwaze doctrines, gokverslaving en sexuele prikkels, en zo te voelen een liefde voor ieder kind van de Eeuwige Vader , of zoals wij zullen en kunnen ervaren, de verwondering voor al het leven te vieren.
Zoals beschreven , ik had het niet over een romantische visie maar van een verandering van geestesinstelling wat echt moet gaan gebeuren , deze tijd van zoeken, en leef angst en aggresief inwerken op diepere gevoelens zal tevens blijken een keerpunt in de moderne mensen geschiedenis te worden en ook al te zijn .
De VS zit in een politiek impasse en dit leidt tot grote ontevredenheid bij de amerikanen. Hoewel de poll cijfers van Pres. Obama slecht zijn, heeft hij nog enkele voordelen op alle republikeinse tegenkandidaten.
Allereerst zijn de peilingen voor huis v afgevaardigden en het senaat zeer bedroevend te noemen en wijt het meerendeel van de bevolking de politieke impasse aan het gedrag van de republikeinen (met name de Tea Party en hun pledges).
Vervolgens is het niet verstandig om de belastingen van de rijken niet te verhogen, terwijl meer dan 60% van de bevolking dit wil en zelfs een deel van de rijken hierom vragen.
Verder is Pres. Obama als persoon nog steeds geliefd onder de bevolking, ondanks zijn slechte economische cijfers. Meer dan de helft van de bevolking is van mening dat hij nog steeds om hen geeft. Een dergelijk sentement helpt met name als de tegenkandidaat Mitt Romney heet en uitspraken doet zoals: ‘companies are people too’. De meeste amerikanen denken daar anders over, zie de Occupy movement die de afgelopen maanden aan de gang is.
Het meest veelzeggende op dit moment is het aantal kleine donateurs aan het adres van de Obama campaign. Volgens The Washington Post doet Obama het daarin beter dan de republikeinen en zelfs beter dan zijn campagne van 2008.
Het grootste probleem van de republikeinen is, mijns inziens, niet de kwaliteit van hun komende presidents-kandidaat, maar de leden van de Tea Party. Dezelfde mensen die in 2010 een historische zege hadden ingeleid, zullen in 2012 zorgen dat Obama vier jaar presidentschap kan bijschrijven. Het wilsgebrek om samen te werken met de democraten en concessies te doen zal als een zwaard van damocles boven het hoofd van de republikeinen hangen.
Wellicht is het duidelijk dat ik meer democraat ben dan conservatief, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik minder slecht geïnformeerd ben dan de meeste republikeinen die hun informatie verkrijgen van Fox News. Al kijk ik daar niet van op aangezien we inmiddels weten hoe laag een bedrijf van Murdoch zinkt om kijkers of lezers te trekken.