In gesprek met mijn koffer
In mijn slaapkamer haalde ik mijn koffer weer tevoorschijn. We raakten in gesprek.
- Yo.
- Hey. Waar gaan we heen?
- Weekje Nederland. Ga eens op je rug liggen.
- Nederland? Zijn daar ook voorverkiezingen?
- Correspondentendagen.
- Is dat net zoiets?
- Dit is een stuk goedkoper. En niemand valt af. Sommigen komen zelfs aan.
- Ah, een drinkgelag.
- Ik niet hoor. Al die anderen. Maar eigenlijk is het erg leuk. Vorig jaar bezochten we het Binnenhof. En we hadden een achtergrondgesprek bij Shell. Je leert Nederland weer een beetje kennen.
- Waarom zou je?
- Omdat een correspondentschap niet voor eeuwig is. Op een gegeven moment moet je terug.
- Ga je nou weer huilie-huilie doen?
- Je vroeg ernaar. Trouwens, het belangrijkste is dat je je collega’s weer ziet. Klep open.
- Zitten die collega’s allemaal in Amerika?
- Jij kijkt niet vaak hè?
- Ik woon in een donkere kast.
- Zij wonen in zeker twintig landen. Dankzij hen zaten we bovenop de eurocrisis, trilden de Noordkoreaanse tanks de televisies bijna van de kastjes, deden we verslag vanuit alle hoeken van Libië en leek het net alsof we erbij waren toen in de Sixtijnse Kapel een paus werd gekozen.
- Zo. Erg bescheiden ben je niet.
- Moet jij zeggen. Een koffer die praat. Wie is er nou onbescheiden?
- Waarom benadruk je dat allemaal zo?
- Omdat ik er trots op ben. In Amerika zie ik hoe het niét moet. De Amerikaanse tv-zenders besteden alleen aandacht aan buitenlands nieuws als er militairen, aanslagen, haatbaarden of Britse royals in het spel zijn. Prince Harry die zichzelf opblaast tijdens een legerparade — droomtelevisie.
- Je bent cynisch. Er zit trouwens iets tussen mijn rits.
- Sorry. Beetje haast. Ja, ik ben cynisch, maar ik meen het wel. Amerikanen zijn bang voor China. Groot onbekend land. Maar op televisie krijgen ze nooit een Chinees te zien. Tenzij hij goed kan basketballen. Hier, lees dit maar eens.
- Ik ben een Samsonite, geen Apple.
- Ok. Het is een verdrietig verhaal over de verdwijnende Amerikaanse buitenlandcorrespondent. NBC, zij maken het bestbekeken avondnieuws, heeft in nog maar 14 landen mensen zitten. Doorgaans gaat het om lokale medewerkers die twee keer per jaar een telefoontje plegen. De bestbekeken nieuwszender, FoxNews, zit in 6 landen. Zes. En ze maken er zelden gebruik van. Alleen de publieke radio, NPR, heeft uitgebreid.
- Logisch toch. Overal is minder geld.
- Maar soms moet je lef tonen. Inventief zijn, en opstaan tegen adverteerders die het allemaal geen bal interesseert, maar wel de macht hebben. CNN had een hartverscheurende documentaire uit Syrie geprogrammeerd, maar blies die af toen Whitney Houston stierf. Dat ging vervolgens etmalen lang door. Terwijl ze heus niet meer ging leven.
- Hoe is dat bij jullie?
- Ook wij zijn niet immuun voor hypes, maar over het algemeen: veel en veel beter, gelukkig. Bijna de helft van het Journaal bestaat uit buitenlands nieuws. Vaak biedt dat nieuwe inzichten. En dat moet vooral zo blijven.
- Dan hebben jullie het druk.
- Een deel wordt door de buitenlandredactie in Hilversum gemaakt. Onmisbare luitjes. Maak eens wat meer ruimte.
- Zijn die knuffeldieren voor hen?
- Nee, voor mijn neefjes.
- Oh. Wel lekker zacht.
- Verder nog wat? Anders doe ik je klep dicht.
- Ja. Ik vind het eigenlijk wel spannend, Nederland. Zijn de mensen er aardig?
- De mensen zijn heel aardig, ze worden alleen bestuurd door politici die, van links tot rechts, nauwelijks meer over de grens kijken. En de journalistiek heeft het er steeds vaker over zichzelf. Men is een beetje naar binnen gekeerd. De bekende navel.
- Onder Indiase vrouwen is de navel een symbool van leven, voortplanting.
- ?
- Laat maar. Ik zat alweer twee weken in die kast. Dan verlang je naar dingen. Vliegen we economy?
- Dat moet wel. Belastinggeld.
- Shit happens. Tot straks.
- Ik mis je nu al.
Over het algemeen is Europa voor de meeste Amerikanen een socialistisch exotisch oord.
http://www.slate.com/blogs/bre.....e=timeline
Soms zijn we interessant:
http://www.streetfilms.org/fro.....y-designs/
Eelco, ik ben perplex, zo mag je vaker uit de koffer komen, complimenten. Fijne correspondentiedagen, en wees zuinig op zo’n koffer!!!
Wat een verademing, de hele journalistieke wereld moet hier een voorbeeld aan nemen. Dit is een staaltje positiviteit waar we zo op zitten te wachten. Bedankt!
Mijn handtas wil weten of die koffer nog vrijgezel is…
Wat een openbaring! Geinige koffer heb je.
LOL…
Schuif je nog ergens aan? P&W of DWDD?
Of bij het Oog? Beetje background info van een correspondent…altijd leuk..
Waar blijft je boek met je ervaringen van de afgelopen jaren? Ik weet nog wel een uitgever voor je
Grappig stuk. En ik heb wel eens gehoord dat de correspondentendagen bij RTL er minstens zo heftig aan toe gaan
Mooi Eelco. Mooi, humorvol en toch ook heerlijk kritisch. Zo mag er wat mij betreft meer geschreven worden.
Wat een leuk en net of je bij het besprek er bij heb gezeten.
Mag je best vaker doen.
Fijne dagen in ons landje
Dank allen voor de aardige reacties en @irene, mijn koffer wil eerst een foto zien van je handtas…
Heerlijk, beetje relativerend vermogen op zijn tijd is erg verfrissend! Geniet van je tijd Nederland (en straks weer van Amerika).
hoeveel buitenlandcorrespondenten heeft CNN?
hier in Italie een beetje dezelfde prik, maar ik denk dan altijd “ze hebben hier ook meer sores binnenland, om veel aandacht voor het buitenland te hebben”…
geldt misschien niet voor de USA…
Das genieten. Wat een verfrissend, humorvol, heerlijk stukje. Alsof ik erbij was.
Prachtig, dit!
Beste Koffer van Eelco,
Hartelijk dank voor de reactie op mijn verzoek of u nog vrijgezel bent. Ik voel me enerzijds gevleid dat u een foto wilt hebben, al vind ik het anderzijds wel wat oppervlakkig om het uiterlijk eerst te beoordelen. Gaat het juist bij koffers en handtassen niet om de inhoud? Zodra ik de paasdagen heb overleefd, stuur ik een foto.
Met blozende groet,
Handtas van Irene
Beste Handtas van Irene,
Je hebt helemaal gelijk, het gaat om de inhoud. Bedenk echter wel dat de koffer een man is.
Mocht het toch wat worden tussen jullie dan wens ik jullie veel geluk en toilettasjes toe.
Beste Hippo,
Hartelijk dank voor de bemoedigende woorden, mocht het wat worden tussen Eelco’s koffer en mij en er komen kleine toilettasjes, dan zullen we de eerste vijf(tien) naar jou vernoemen!
Barack Obama is geestelijk gestoord!!
So what is the matter with Obama? Conservatives have been asking this question for some time. I’ve written a number of articles trying to solve the mystery.
Even some liberals are starting to wonder. James Carville railed about Obama’s blasé attitude after the catastrophic oil spill. The New York Times’ Maureen Dowd revamped Obama’s “Yes We Can” motto into “Will We Ever?”
The liberal women of the TV show “The View” have expressed sympathy for Michelle Obama’s living with a man so out of touch. Peggy Noonan, hardly a vehement Obama foe, recently pronounced him disconnected.
Obama’s odd mannerisms intrigue a psychotherapist like me. He also presents a serious diagnostic challenge.
For one, Obama’s teleprompter and the men behind the Blackberry keep him well-scripted. We know so little about the facts of his life.
But it’s more than just a lack of information. Obama himself is a strange bird. He doesn’t fit easily into any diagnostic category.
Yet a personality disorder like narcissism does not explain Obama’s strangeness: his giggling while being asked about the economy; his continuing a shout-out rather than announcing the Ft. Hood shootings; or his vacations, golfing, partying and fundraising during the calamitous oil spill.
Take also Obama’s declaring on the “Today Show” that he wants to know whose ass to kick. Consummate narcissists would never stoop to this vulgar display of adolescent machismo.
Obama is flat when passion is needed; he’s aggressive when savvy is required. What’s most worrisome is that Obama doesn’t even realize that his behavior is inappropriate.
So if it’s not just simple narcissism, what is wrong with Obama? Since I’ve never evaluated him, I can’t say for sure. But I can hazard some educated guesses.
If I saw a client as disconnected as him, the first thing I would wonder: Is something wrong with his brain? And I’d consider the following theoretical diagnostic possibilities.
–Physical problems: There are a multitude of physiological conditions that can cause people to act strangely. For instance: head injuries, endocrine disturbances, epilepsy, and toxic chemical exposure.
It makes me wonder: Did Obama ever have a head injury? His stepfather in Indonesia was purportedly an alcoholic abuser. Was Obama subject to any physical abuse?
– Drugs and alcohol: Damage to the brain from drugs and alcohol can also cause significant cognitive impairments. Obama once said that there were 57 states — and didn’t correct himself. Memory problems can be caused by both illicit and prescription drug use.
Obama admits to a history of drug use in his youth. Did his usage cause some damage? Does Obama still use?
–Asperger’s Syndrome: Also known as high-functioning autism, Asperger’s causes deficits in social skills. A person with Asperger’s can’t read social cues. Consequently, he can be insensitive and hurtful without even knowing it.
Could Obama have Asperger’s? He might have some mild traits, but certainly not the full-blown disorder. In contrast to Obama, those with Asperger’s get fixated on some behavior, like programming computers. Obama lacks this kind of passion and zeal.
–Mental Illness: Obama’s family tree is replete with the unbalanced. His maternal great-grandmother committed suicide. His grandfather, Stanley Dunham, was particularly unhinged: He was expelled from high school for punching his principal; named his daughter Stanley because he wanted a boy; and exposed young Barry to not just drunken trash talk, but unrestricted visits with alleged pedophile Frank Marshall Davis (who might or might not be Obama’s biological father). Barack Sr. was an abusive, alcoholic bigamist.
Since mental illness runs in the family, does Obama have any signs? Yes and no. No, he is not a schizophrenic babbling about Martians. But there are red flags for some other conditions.
While Obama doesn’t appear to hallucinate, he seems to have delusions. His believing he has a Messiah-like special gift smacks of grandiose delusions. His externalizing all blame to conservatives, George W. Bush, or the “racist” bogeyman hints at persecutory delusions.
Along with a delusional disorder, Obama may fit for a mild psychotic disorder called schizotypal disorder. It may explain some of Obama’s oddness.
People with schizotypal disorder hold bizarre beliefs, are suspicious and paranoid, and have inappropriate and constricted affect. They have few close friends and are socially awkward. A schizotypal is someone like your strange cousin Becky who is addicted to astrology, believes she is psychic, and is the oddball at social gatherings.
Schizotypal Disorder does ring some bells vis-à-vis Obama. One way the diagnosis doesn’t fit, however, is that schizotypals are generally harmless, odd ducks. Not so with Obama.
–Trauma: My gut tells me that Obama was seriously traumatized in childhood. His mother disregarded his basic needs, dragged him all over the place, and ultimately abandoned him.
But I think there may be something even more insidious in his family background. While I can’t prove it, the degree of Obama’s disconnect reminds me of my sexually abused clients.
With serious sexual abuse, the brain chemistry may change. The child dissociates — that is, disconnects from his being — in order to cope. Many adult survivors still dissociate, from occasional trances to the most extreme cases of multiple personality disorder.
Apparently, young Barry was left in the care of Communist Frank Marshall Davis, who admitted to molesting a 13-year-old girl. As a teenager, Obama wrote a disturbing poem, “Pop,” that evoked images of sexual abuse — for instance, describing dual amber stains on both his and “Pop’s” shorts.
Would trauma explain Obama’s disconnect? In many ways, yes. A damaged and unattached child may develop a “false self.” To compensate for the enormous deficits in identity and attachment, the child invents his own personality. For Obama, it may have been as a special, gifted person.
Let’s return now to my original question: What is wrong with Obama? My guess is a great deal. The answer is complex and likely includes some combination of the above.
Along with the brain issues are personality disorders: narcissism, paranoia, passive-aggressiveness. There’s even the possibility of the most destructive character defect of all, an antisocial personality. Untreated abuse can foster antisocial traits, especially among boys.
If my assessment is accurate, what does this mean?
It means that liberals need to wake up and spit out the Kool-Aid…and that conservatives should put aside differences, band together, and elect as many Republicans as possible.
Because Obama will not change. He will not learn from his mistakes. He will not grow and mature from on-the-job experience. In fact, over time, Obama will likely become a more ferocious version of who he is today.
Why? Because this is a damaged person. Obama’s fate was sealed years ago growing up in his strange and poisonous family. Later on, his empty vessel was filled with the hateful bile of men like Rev. Wright and Bill Ayers.
Obama will not evolve; he will not rise to the occasion; he will not become the man he was meant to be. This is for one reason and one reason alone:
He is not capable of it.
Ben je de reactie’s aan het lezen over ” In gesprek met mijn koffer” komt er alweer een vent zeuren over Obama. Daar ging het helemaal niet over!!!! Hoe ergerlijk af en toe, mannen en hun politieke opvattingen.
Leuk artikel, Eelco. Daar ga je gewoon van glimlachen:)
Trouwens…dat was geen inhoudelijke reactie op het onderwerp. Dat moest ik nog even kwijt…….het ging over een koffer en zijn eigenaar!!!