Droom
Toen ik een jaar of acht was speelde ik mijn voetbalspelletjes op de toen hypermoderne Commodore 64 spelcomputer. Ik was er werkelijk aan verslaafd, naast zelf buiten op straat voetballen. Bij deze hobbies gaf ik zelf commentaar, dat vond ik stiekem nog het allerleukste. In die tijd leerde ik het commentaar bij mooie doelpunten zoals de omhaal van Marco van Basten tegen Den Bosch uit mijn hoofd (schitterend, schitterend, Marco van Basten, het mooiste doelpunt van deze competitie denk ik).
Uitzenden maar!
Waar zijn de Nederlandse vlaggetjes? In de convenience store op het International Broadcast Centre verkopen ze van alles. De tube tandpasta die je vergeten was, de houten giraffe (binnen is binnen), de soep-in-een-pakje, de duimpiano gemaakt van een halve kalebas. Wel vlaggetjes van voetbaldwerg Griekenland en van gedoodverfd kampioen Spanje. Maar geen Nederlandse vlaggetjes. De sympathiek verzonnen verklaring van de verkoper: ze zijn waarschijnlijk allemaal al verkocht omdat iedereen fan is van Oranje. Dat klinkt prettig.
De wereld en Afrika
Tien kilometer onder mij ligt Afrika. Eén naam voor een continent met vele gezichten. Ik vlieg ‘binnen’ bij Tripoli, Libië. Steek de Sahara over. Je ziet de hitte. Darfur, zegt de vluchtinformatie. En dan Kigali, Rwanda. Namen die pijn doen. Twee uur later zie ik vanuit het raampje het hoogpolige groene tapijt van het Congolese regenwoud. Dan valt de nacht en wordt het letterlijk ‘donker Afrika’.
Vuvuzelaweg
Ik hoopte dit onderwerp eigenlijk te vermijden, maar het is kansloos om het er niet over te hebben. De Vuvuzela. Zelf ben ik niet zo’n enorme fan van dat ding. Mede omdat hier in Kaapstad en zeker bij mij in de buurt iemand het nodig vindt om elke drie minuten op dat ding te blazen, de gehele nacht door. Beetje irritant.
Aankomst in Kaapstad
Ik zit voor mij uit te staren. Net wakker. Voor mij ligt de Tafelberg, niet geheel zichtbaar want het is bewolkt. Ik heb ‘r de hele nacht nauwelijks van kunnen slapen. Wekenlang heb ik me afgevraagd hoe dit uitzicht eruit zou zien, en nu is het eindelijk zover. Ondanks de bewolking is het nu al adembenemend.
Vertrek
Het is toch een merkwaardige gevoel dat ik, ondanks dat er een geweldige ervaring voor de deur staat, toch ook bepaalde dingen zal gaan missen. Afgelopen nacht bekroop dat gevoel mij ineens, toen ik bijna thuis was van een bezoek aan Italië-Mexico in Brussel. Na een geweldige dag met collega commentatoren, een zonnig terras in Brussel, lekker eten en een leuke oefenwedstrijd vol nuttige tactische informatie, zat ik de laatste kilometers alleen in mijn auto. Een beetje malen over wat gaat komen. Ik ben goed in nutteloos malen.
Koffietijd
Het is een wat merkwaardige periode, het aftellen naar de eerste dag van het WK. Als commentator zie je soms vanwege de berg aan informatie door de bomen het bos niet meer. Iedere dag zijn er wel een handvol oefenwedstrijden, die je voor je gevoel toch even moet zien. Een paar nachten geleden was ik rond middernacht koffie aan het zetten. Toch al een tijdstip waarop het geluid van een koffiezetapparaat tien keer harder lijkt dan normaal. Je hebt het gevoel dat je de hele buurt ermee wakker maakt.
Welkom op het WK 2010-blog
Dit is het NOS-weblog over de WK 2010 in Zuid-Afrika. De plek waar onder anderen Studio Sport-commentator Jeroen Elshoff zijn licht op één van de grootste sportevenementen ter wereld zal laten schijnen.
- Eerdere weblogs lezen over WK in Zuid-Afrika? Zie: Weblog Afrika/WK2010
