Een massamoord en een ontkenning
Ik heb er mijn nasi goreng voor moeten laten staan.
We zaten in Rawagedeh tegenover de erebegraafplaats waar 181 van de 431 slachtoffers van het bloedbad van 1947 in nette rijtjes liggen begraven. De sfeer was ontspannen. De uitspraak van de rechtbank in Nederland kon elk moment komen, maar niemand was daar echt nerveus over. Ze zouden de rechtszaak verliezen. Iedereen zei het. Liesbeth Zegveld, hoogleraar en advocaat, zei het, Jeffry Pondaag van het Komité Nederlandse Ereschulden zei het, Sukarman van de Stichting Rawagede zei het, en ook de weduwen van de slachtoffers verwachtten er eigenlijk niks van.
En toen wonnen ze toch! ‘Eindelijk gerechtigheid’ riep iedereen verrukt.
Vierenzestig jaar heeft Nederland geprobeerd het bloedbad te bagatelliseren. Het gedroeg zich precies als Japan. Dat weigerde ook tientallen jaren excuses te maken voor al zijn wreedheden. Elke keer als daarom werd gevraagd, kwam er na lang aandringen hoogstens een vage, algemene ‘spijtbetuiging’.
‘Why is it so difficult to say sorry?’ vroegen de Indonesiërs elke keer weer. En dan betuigde Nederland weer spijt, spijt voor alle wreedheden die in de oorlog waren begaan, ‘aan beide zijden’. Want die Indonesiërs, dat waren ook geen brave jongens.
Het was pijnlijk om te horen. Driehonderd Nederlandse militairen waren onder leiding van ene majoor Wijnen op 9 december Rawagede binnengevallen. Zij waren op zoek naar Lukas Koestario, een van de leiders van het Indonesisch verzetsleger. Hij was in de buurt gezien. Het was vier uur in de ochtend. De mannen waren net op de rijstvelden aan het werk. De Nederlanders pakten ze allemaal op, zette ze in groepjes bij elkaar. Met hulp van speurhonden werd elke man en jongen gegrepen. En toen niemand bleek te weten waar Lukas was, werden zij allemaal zonder pardon doodgeschoten.
Dat valt niet te ontkennen. De Nederlandse legertop zelf erkende destijds al dat dit niet behoorlijk was, al werd er niemand voor gestraft. De massamoord kwam wel nog terecht in de ‘excessennota’ (het mocht geen oorlogsmisdaad heten, maar een exces, een uitwas, een buitensporigheidje _ toen al verschool Nederland zich achter eufemismen). Maar daar zou het, als het aan de Nederlandse regering lag, bij blijven.
Als het om Indonesië gaat, heeft Nederland nu, zelfs na meer dan zestig jaar nog moeite de werkelijkheid onder ogen te zien. Oorlogsmisdaden noemen wij ‘excessen’, een bloedig militair offensief noemen wij ‘politionele acties’ (Indonesiërs noemen het ‘agresi’), excuses noemen wij ‘spijt’, en wij erkennen zelfs de datum van de Indonesische onafhankelijkheid niet: terwijl Indonesië zelf en de hele rest van de wereld 17 augustus 1945 aanhouden: de dag dat Soekarno en Hatta de onafhankelijkheid proklameerden, houdt Nederland het in zijn eentje op 27 december 1949.
Dat schiet allemaal door mijn hoofd als ik mijn nasi laat staan. Dat, en dat ene curieuze moment met Maxime Verhagen. Hij was destijds minister van Buitenlandse Zaken en bezocht Jakarta. Het was een paar maanden na 9 december 2008. Op die 9de december had de toenmalige Nederlandse ambassadeur, Koos van Dam, de jaarlijkse herdenking van het bloedbad in Rawagede bijgewoond.
Van Dam was een man die Indonesië meer dan een warm hart toedroeg. Hij was oprecht betrokken, en daarom terecht uiterst geliefd. In Rawagede hield hij een toespraak die heel erg dicht bij een welgemeend excuus kwam. ‘Eindelijk’, dacht ik, en ik vroeg het hem. ‘Heeft Nederland wat u betreft excuses gemaakt?’ Hij zei van wel. Voor hem waren spijt en excuses hetzelfde, zei hij.
Dat was dapper, en bleek helaas in Den Haag niet op prijs te worden gesteld. Van Dam werd ernstig op de vingers getikt.
Toen Verhagen begin 2009 in Jakarta was, vroeg ik hem, op een persconferentie met de Nederlandse correspondenten, hoe het zat met de excuses die Van Dam namens Nederland had gemaakt. Het zat niet.
‘Hij heeft geen excuses gemaakt’, zei Verhagen bits.
‘Maar ik heb het op band’, probeerde ik nog: ‘De ambassadeur zei: wat mij betreft heeft Nederland excuses gemaakt.’
‘Dat heeft hij niet gezegd!’ zei Verhagen, nu duidelijk geïrriteerd. Hij stond op en beëindigde de persconferentie.
Ik bleef achter met lege handen, en voelde mij een beetje als de mensen in Rawagede. Hij heeft het niet gezegd. En als Verhagen dat zegt dan is dat zo?
15010-ambasseur-nl-woont-herdenking-rawagede-bij.html
De uitspraak van de Haagse rechter kan een einde maken aan Nederlands krampachtigheid. We kunnen eindelijk gewoon gaan doen tegen Rawagede. Sorry zeggen, en de arme boertjes daar een beetje geld geven voor hun vermoorde mannen, vaders en grootvaders. Met een beetje van dezelfde hartelijkheid en betrokkenheid waarmee ambassadeur Van Dam destijds zijn excuses maakte.
Of Nederland kan in beroep gaan tegen de uitspraak, de zaak rekken, en doorgaan op de oude voet, tot ook de laatste van de weduwen is overleden. En zeggen: jammer. Wij willen de nabestaanden graag nog iets geven, maar er zijn er geen meer in leven.
Waar het gaat om de koloniale misdaden die door Nederland begaan zijn, ben ik niet trots op mijn land. integendeel.
Zeker in het geval vna Indonesië – we waren zelf net bevrijd, en moesten zo nodig een ander land als kolonie terugkrijgen – vind ik het ronduit schadalig wat daar misdaan is.
Voor de duidelijkheid, de dienstplichtinge militairen – ik ken er een – die gestuurd zijn, zie ik ook als slachtoffers. Het is de regering die verkeerd zat. En excuses zijn dan ook zeer zeker op zijn plaats.
Maar ik vind het het verkeerd, fout, dat een rechtbank het verjaren opzij zet omdat het zo erg was. De rechtsvordering was verjaard, en dus is er geen vordering meer over. Er is slechts wat heet een natruurlijke verbintenis: vergoeden is een kwestie van fatsoen, maar niet meer op te eisen.
Steeds meer zie je dat civiele verjaring op de schop wordt genomen. Ik vind dat verkeerd en hoop dat onze regering in beroep gaat.
Om, als de zaak in hoger beroep is geregeld – de vordering moet dan immers afgewezewn worden – als nog de betrokkenen een vergoeding te geven
Symbolisch. Want de oorlog was misdadig en de moordpartij helemaal
Het is om je ten diepste te schamen, maar het is de opeenvolgende Nederlandse regeringen ten voeten uit. Zodra het geld kost is het hier gedaan met het fatsoen. Dit mag je gewoon oorlogsmisdaden noemen, degenen die dit gedaan hebben mogen nog blij zijn dat ze niet voor een internationaal strafhof worden gezet. Weer net zo lang wachten tot de betrokkennen dood zijn en de daders ook dood of over de 80. Hier past ons nog slechts zeer ernstig excuses aanbieden en ruimhartige vergoeding voor het dorp zodat de nieuwe generatie een betere toekomst kan krijgen.
Het zou de regering sieren als zij de datum van Onafhankelijkheid van de Republiek Indonesië accepteert en overneemt.
Het zou de regering sieren als er eindelijk een welgemeende spijtbetuiging aan de Indonesische bevolking en helemaal aan de nabestaanden in Rawagede wordt getoond.
Het zou de regering nog meer sieren als de massamoord die in Rawagede gepleegd is, eindelijk wordt erkend als wat het is: een oorlogsmisdaad.
Vanuit dat perspectief zou het normaal en vanzelfsprekend zijn dat niet alleen de overlevenden, maar het hele dorp financiële hulp krijgt.
Met terugwerkende kracht voor de grote verliezen die door ons zijn toegebracht.
Ook ik had een oom die verplicht naar die oorlog moest. Hoewel hij geen oorlogshandelingen meegemaakt schijnt te hebben, sprak hij nooit over zijn diensttijd in Indië.
Het afgelopen voorjaar, toen ik van de gastvrijheid van de Indonesiërs mocht genieten, schaamde ik me ervoor een Belanda te zijn.
De Indonesiërs daarentegen zijn vergevingsgezind – het is voorbij, don’t worry.
Ik heb het wel gezegd als men vroeg waar ik vandaan kwam en ik ‘Belanda’ antwoordde – ik heb wel spijt betuigd. Het is zo simpel, zo’n klein woordje: ma’af.
Het zou de regering sieren als zij ma’af zou kunnen zeggen voor wat de Belanda’s Indonesië aangedaan hebben.
Dank u voor dit artikel. U benoemt een collectieve schaamte voor een oorlogsmisdaad die nooit zo benoemd is, voor een oorlog die weggemoffeld is. Ik ben blij dat de weduwen ‘gewonnen’ hebben.
Misschien, hopelijk zijn dat de eerste letters van ma’af.
Maar met deze regering heb ik er niet veel vertrouwen in. Ma’af.
Schandalige houding van Nederland. En ik? Ich habe es nicht gewusst. Maar nu niet meer. Nu weet ik het. Ik schaam me diep dat een land dat zo misdadig geknecht is enkele jaren later de overtreffende trap van Putten weet te bewerkstelligen zo ver van huis. Schandalig is het dat een lagere rechter dat eindelijk moet erkennen. Pluim voor deze dappere juristen.
De regering is niet alléén schuldig, net zomin als de daders niet schuldig zouden zijn. Iedereen heeft zijn deel eraan gehad, de rijen gesloten en trots de driekleur gehesen.
Trots op Nederland? Vandaag v……. niet! Geen haar beter dan de eerste de beste oorlogsmisdadigers zijn we. De Duitsers zijn verder dan wij die zijn het er wel over eens dat ze fout zaten. Nu wij nog.
Nederland schaam u! Verexcuseer u over de feiten destijds en uw schandelijke ontwijkende gedrag tot op heden. Jammer dat de daadwerkelijke oorlogsmisdadigers al op het kerkhof liggen! Kunnen we ze postuum de eretekens afnemen en te schande maken?
Ik weet niet wat ze op Java daar (is het Atjeh?) nodig hebben maar ik zou maar eens de armen uit de mouwen steken! Rekeningnummer openen en betalen! Rijk verdubbelt de inzet.
Bram
Ik schaam mij niet. Ik ben namelijk niet verantwoordelijk voor de fouten van mijn ouders, en dat mag je breder uitleggen.
De moordpartij is inmiddels een, twee generaties geleden, en dus niet mijn fout
Maar, het is wel een reden om niet trots te zijn op mijn land – zoals ik eerder schreef
ik vind dit ook een trieste situatie, een beschamende houding ook van politicus Maxime Verhagen als die inderdaad zo politiek gereageerd heeft. In een oorlogssituatie vallen altijd doden, en dat er meer vallen dan “nodig” is zeg maar een bedrijfsrisico. Maar dit was niets minder dan een oorlogsmisdaad, inderdaad vergelijkbaar met die van de duitsers in Putten waar we ons zo over opwonden. Ik geloof trouwens dat je het – anders dan alle nieuwslezers – uitspreekt als Raa-waa-kuh-dèh (zachte k, klemtoon op dèh, en geen dé dus ; Gede of Gedeh is javaans voor ‘groot’).
Hoe zijn we overigens met de overlevende terugkerende joden uit de concentratiekampen omgegaan ? Triest en je schaamt je voor je nederlanderschap dan.
Ja die daden hebben plaatsgevonden vóór de geboorte van de meesten van ons, maar de duitsers kennen zoiets als Wiedergutmachung en inderdaad Anerkennung, zijn wij minder menselijk dan onze buren, meer vergelijkbaar met de jappen ?
Ik realiseer me overigens wel, en Verhagen waarschijnlijk ook, dat het geven van een ‘schadevergoeding’ aan de nabestaanden van Rawagedeh een sneeuwbaleffect kan hebben, en dan ook een begrotingseffect… hoe zit het met slachtoffers van Kapitein Westerling op Celebes (Sulawesi) en vermoedelijk nog vele andere gevalletjes die ‘onder de pet’ geschoven zijn waar ambtenaren zo goed in zijn ?
t Is allemaal vóór onze tijd gebeurd en met de tijd helen de wonden, maar in ònze tijd was Sarajevo, 6000 doden of daaromtrent en de nederlandse kolonel schudt voor de camera vrolijk de hand van de man die de opdracht daartoe gaf…
Is politiek àltijd gewetenloos ?
In Srebrenica noemen ze dat lokale genocide.
Nederland heeft jaren arogant deze oorlogsmisdaad genegeerd, maar heeft wel als haantje de voorste de lokale genocide in Srebrenica als politiek chantage middel tegen Servie misbruikt ook al heeft het Internationaal Strafhof in Den Haag Servie onschuldig bevonden.
Meten met twee maten.
Al op jonge leeftijd was ik geinteresseerd in geschiedenis. Hierdoor zijn mij vele feiten uit het verleden bekend.
Ik schaam mij, omdat ik wist en niets heb gedaan. Dat het land waar ik geboren ben meent dat jarenlange ontkenning een uiting van beschaving is doet mij verdriet.
Het feit dat heden ten dage deze vorm van onbeschaving geexporteerd wordt, geeft mij geen hoop voor de toekomst.
Een intriest fenomeen op zich…er is niet veel veranderd sinds de Middeleeuwen.
Heel mooi, betrokken stuk, Michel. Heel passend engagement indachtig het motto: je moet er geweest zijn om er over te oordelen. Net als jij heb ik in Rawagede rond gelopen en overlevenden gesproken. Ik was verbijsterd destijds, augustus 2007, óók, omdat deze gruwel zo was weg gemoffeld. Het kwam niet voor in onze geschiedenislessen.
Als Maxime Verhagen in Rawagede al die graven zou zien, zou hij het nog ontkennen, geheel in de lange Haagse lijn van uit de koloniale tijd: arrogant, paternalistisch en volkomen blind voor de ziel van Indië.
En excuses kosten geld, dat wist de berekenende Maxime inmiddels ook wel, als man zonder schaamte. Schande!
Ik zie veel reacties waaruit blijkt dat men niet met de in- en outs betreffende deze z.g.n. massamoord op de hoogte is.
Dom geleuter dus !!!
Vr.groet
F.J.J.Berings
oorlogs/indieveteraan.
In oorlogen vallen slachtoffers. Lullig. Het spijt me voor die mensen, en voor de nabestaanden. Maar als je er 60+ jaar later nog steeds over moet nadenken ben ik er wel een beetje klaar mee. Herdenk het, betuig je medeleven, klaar.
@ Tja
waar gehakt wordt vallen inderdaad spaanders. Het probleem is alleen, in dit geval werd bewust een dorp uitgemoord
Alleen, daarin ga ik wel met je mee, als je nu over iets van 60 jaar moet terugkomen, waarom dan niet op dingen van 200 jaar geleden? Dus herstelbetalingen uit Frankrijk vanwege de inval van Napoleon?
En uit Spanje vanwege de Hertog van Alfa?
Oorlogsmisdaden verjaren immers niet? En daarmee is de waanzin van de Rechterlijke uitspraak reeds aangegeven. Ik denk dat de rechter civiel recht en strafrecht heeft verwart. Want strafrechtelijk verjaren oorlogsmisdaden niet – civiel is voor oorlogsmisdaden geen uitzondering gemaakt. Terecht. Want een dader kan na zijn dood niet vervolgd worden, maar cijn erfgenamen wel civiel lastig gevallen.
Hou er eens mee op. Verjaren is een hele goede uitvinding van het juridische systeem
1 soldaten die er aan mee deden zijn allemaal persoonlijk verantwoordelijk. Niemand kan zich verschuilen achter een bevel om een misdrijf of moord te plegen.
2 Nederland was een koloniale macht en daarin even onmenselijk en moorddadig als de andere koloniale machten.
3 het gedurende 60 jaar afwimpelen van elke poging van Indonesische zijde om onder meer de slachtpartij van Rawagadeh was een tactiek om de verantwoordelijkheid en berechting te ontlopen door verjaring, hierbij werden ambassadeurs en rechters en juristen flink onder druk gezet.
4 gezien de gelukte pogingen van de Nederlandse regeringen van de afgelopen 60 jaar om de zaak te laten verjaren vind ik dat er een des te zwaardere straf moet worden opgelegd met als doel dat wij deze weg niet meer zullen bewandelen om ons door een rechter te laten beoordelen op onze daden.
Wij hebben kennelijk volksvertegenwoordigers die het niet zo nauw nemen met het recht wanneer dat recht er op uit is om hen te beoordelen of veroordelen.
Het gedrag van de regeringen in de afgelopen 60 jaar toont expliciet dat men een grote misdaad probeerde te verduisteren.
Daarbij is Nederland ook niet van de verjaringen als het om Duitse of Nazi misdadigers gaat die hier in den Lande hebben gemoord.
@Berings,
Had je maar niet zo stom moeten zijn om daar de bruintjes te gaan afknallen.
Geen verjaring voor Duitse oorlogsmisdadigers, dan ook geen verjaring voor NL oorlogsmisdadigers.
Als wij in onze handen klappen als de Mossad Nazi’s ontvoerd en opknoopt dan mogen de Indonesische geheime diensten dat ook bij NL oorlogsmisdadigers.
@Chantalle,
het is niet zozeer dat de politiek gewetenloos is maar veeleer dat het volk/de kiezers zich graag laten sussen en misleiden, of zo dom zijn dat dat zelfs niet hoeft.
Dan schreef:
Daarbij is Nederland ook niet van de verjaringen als het om Duitse of Nazi misdadigers gaat die hier in den Lande hebben gemoord
En dit is geheel correct. Maar, het gaat hier om strafvervolging, en daders die nog leven. En die zitten terecht in de gevangenis.
Zouden er nog moordenaars van Rawagedeh in leven zijn, dan horen die natuurlijk ook voor de rechter te komen, en inderdaad vind ik dat Nederland het niet kan maken om in Duitsland aan te dringen op vervolging of uitlevering van die Nazi terwijl er wie weet hoeveel oorlogsmisdadigers hier nog vrij rondlopen.
Maar, de schadevergoeding heeft niets met strafrecht te maken – die valt onder een heel ander rechtsgebied.
@ Had je maar niet zo stom moeten zijn om daar de bruintjes te gaan afknallen.
Dit gaat mij toch iets te ver: in die tijd was men wat gezagsgetrouwer dan tegenwoordig, en als de regering – geheel ten onrechte – zegt dat je naar Indonesië moet, dan ging men. Weigeren was toen geen optie
Maar, zou Berings oorlogsmisdaden begaan hebben (ik weet het niet) dan moet hij, uiteraard, voor de rechter komen
@Bas,
berings schrijft over een “zogenaamde” massamoord en keurt daarmee de gebeurtenissen daar goed of ontkent ze. Daarmee is hij even schuldig en maakt het niet uit of hij daar fysiek aan mee gedaan heeft.
Het is kennelijk onmogelijk voor de Indieveteranen om in te zien dat hun “inspanningen” behoorden tot de categorie: bezetting, onderdrukking, terreur, oorlogsmisdaad en bovenal gedreven werden door een blank superoriteitsgevoel.
En daarbij: ze moesten wel schieten want de Indo’s schoten toch immers ook vanuit hinderlaag?
Ik krijg hier het idee dat de regering los zou staan van het Nederlandse volk? Heel vreemd. Als jullie je schamen, moet je daar actie op ondernemen. Schrijf een brief, richt een comité op dat excuses gaat maken namens die groep. Maar hou op over dat gezanik dat de regering niet over de brug komt. Het betalen van een schade vergoeding in klinkende munt? Het zijn wel jullie munten. En deze munten gaan ook al naar de arme mensen in Afrika (die daar overigens verkeerde dingen mee doen). Excuses zijn er al gemaakt. Maar wat jullie graag zouden willen zien is dat Nederland massaal door het stof gaat kruipen en even een paar honderd miljoen euri’s over maakt zodat ze allemaal in een villa kunnen wonen. Belachelijk. Delen van mijn familie heeft hier ten tijden van de Duitse bezetting ondergedoken gezeten. Anderen zijn onteigend en hebben dat nooit meer terug gehad. Verscheidenen zijn omgebracht. Vergoeding? Dacht het niet. Excuses? Niet persoonlijk. Maar daar hoor je ons niet over omdat er in het algemeen wel degelijk excuses zijn gemaakt en ook is er een vergoeding geweest voor het Nederlandse volk in het algemeen. Ook aan Indonesië is betaald. Dit is dan wel in de vorm van ontwikkelings hulp(waarvoor al zo’n 800 miljard over de hele wereld is uitgegeven), maar betaald is er. Meer dan dat Japan en Duitsland samen aan ONS heeft betaald. Het werd hier al eerder genoemd, maar hoe zit dat met de fransen en de Spanjaarden? Krijgen we daar dan ook een schade vergoeding van? Nee, sterker nog, wij houden nu de Spanjaarden in leven met bankgaranties. En misschien nog wat verder terug. Een schade vergoeding van de Italianen. Want ook de Romeinen hebben hier op een vervelende manier huis gehouden. Jullie zouden je druk moeten maken over wat er nú gebeurt. Leef in het heden en maak je daar druk om. Een schade vergoeding voor het Libische volk dat we naar het stenentijdperk hebben gebombardeerd, lijkt mij dan meer op zijn plaats. Of wat dacht je van een algemeen schade vergoeding van de amerikanen en hun henchman voor wat ze de wereld de afgelopen jaren hebben aangedaan. Maar dáár hoor ik niemand over. En daarbij komt, hoe kan je officieel je excuses aanbieden aan een volk dat vandaag de dag zelf nog steeds een deel van zijn eigen volk onderdrukt en uitmoord. Wordt wakker en doe je ogen open.
En nog iets. Wat daar is gebeurt is niet netjes geweest. maar noem mij eens een gewapende strijd dat netjes zonder bloedvergieten is afgerond. b.v de geallieerden hebben gewonnen en hebben daarom het gelijk aan hun kant(?). maar betekend dit dat zij geen wreedheden hebben begaan? tuurlijk wel. en dan de indo’s. deze hebben ook gestreden en slachtoffers gemaakt. en nadat de nederlanders zijn vertrokken nog veel meer. laat ze eerst zelf maar eens schoon schip maken in eigen land. stelletje hypocrieten.
@SevenCirkel,
Wat de Indo’s zelf doen of wat de VS en de USSR en de Jappen etc hebben gedaan pleit ons (als natie) niet vrij om de verantwoordelijkheid te nemen voor daden die begaan zijn door onze ouders.
en stel je voor dat jij nadat je kind is vermoord kunt fluiten naar een schadevergoeding omdat de dader vindt dat jij het geld toch maar over de balk smijt?
Of dat de dader niet gestraft is omdat in jouw familie zelf een moordenaar rondloopt.
Het recht toelaten te oordelen over je handelen is een erezaak die getuigt van beschaving en ook al wordt je schuldig bevonden en levert dat straf op, je verwerft wel aanzien door scherpe zelfkritiek.
Ik hoor net dat Dan excuses gaat maken voor ons allemaal, en ook meteen even de schadevergoeding gaat regelen. Dan, er worden al honderden jaren dorpen uitgeroeid. In allerlei oorlogen. Door mensen die er mee weg komen.
Zelfkritiek? Ik heb nog nooit op iemand geschoten, mijn ouders niet, mijn grootouders niet. Ze hebben er geen opdracht voor gegeven ook. En gaan er dus ook niet voor betalen. Klaar. Eergevoel? moet ik me schuldig voelen voor de asociale manier waarop Nederland sommige dingen doet? Ik heb niet op de huidige kliek gestemd, sta ook niet achter de Afghanistan “politie”missie. Dus als die straks iemand dood schieten moet ik me schamen? Not…bloody….likely. Zij die er wel op hebben gestemd moeten zich maar lekker schamen dan.
Het is so difficult to say sorry, omdat:
De burgers hier amper weet hadden van wat daar gebeurde. Zij zijn niet verantwoordelijk voor wat rijken en machtigen over hun hoofd heen hebben besloten en hun zoons naar daar stuurden om daar een smerige oorlog te vechten onder het mom van politionele acties.
Zoals meestal met verzet tegen een heersende macht, resulteert het in een strijd. Terugkijkend is de winnaar dan altijd ook de morele winnaar, maar het heeft niets te maken met een redelijk wegen.
NL kan als staat geen excuses maken zolang de mensen die daar hebben gestreden nog in leven zijn. Zij hebben hun kameraden zien sneuvelen, omdat een terrorist (zo noem jij dat als elders op dit moment een -deel van een- volk zich verzet) een staaldraadje over de weg had gespannen en NL zijn militairen vervoerde in open trucks. Niemand wilde vooraan zitten. Je snapt wel wat dan gebeurde zeker?
Jongen toch, je hebt er blijkbaar totaal geen benul van waar je over spreekt.
Als NL excuses maakt dan verraadt de overheid daarmee op dat moment de militairen die nu nog leven. En ook de vele indonesiers die hier in NL zijn en waar jij hoogstwaarschijnlijk zo voor bent. Waarom dacht je dat die mensen naar hier zijn gekomen toen eigenlijk?
Wanneer gaan de italianen sorry zeggen voor het afslachten van de Galliers hier? Wanneer gaan de fransen sorry zeggen? Wanneer de Duitsers? Noormannen? Marokkanen? Enz.
Knul, als alle stammen, volken en staten nog sorry moeten gaan zeggen en herstelbetalingen doen voor wat er in het verleden is gebeurd en aangedaan, dan zijn we nog jaren bezig met niets anders dan dat.
Veel beter is het om te voorkomen dat iemand daar ooit nog op wacht en dus nieuwe genocide, excessen, of hoe je het ook wilt noemen voorkomen. Je kunt daarbij denken aan bv de gaande genocide op het blanke ras in europa. (daar hoor jij ook bij zo te zien)
Weet je waar ik zo ziek van word en wat ook uit dit stuk en sommige reacties weer naar voren komt?
Dat vreselijk idiote minderwaardigheids/schuldcomplex waar zovelen mee zitten. Het is nog veel erger dan dat, juist in een tijd waarin we worden overspoeld door vreemden, kiest de NL ervoor door het stof te gaan uit vermeende schaamte voor het verleden. En dat, terwijl ze het verleden niet eens kennen, ze kennen slechts de flarden die passen in hun zelfbeeld. En het ergste, dit zelfbeeld, die valse nederigheid en beschaamdheid illustreert dan hun grootsheid.
Zieker kun je niet zijn. Je schijt op je eigen volk en dus op je eigen mensen, op je eigen pa en ma en op je eigen kinderen.
Dat is waar de Palestijs leider op doelde een jaar of wat geleden, die ziekte hier.
Om van te kotsen, dit soort nestvervuilers.
Ook een schande dat J Wielaart het nodig vindt (terwijl hij toch echt zelf columns kan plaatsen hier) om je te complimenteren (voelt dat niet een beetje als inteelt Meneer Maas?) en nog eens stevig schande te spreken. Ja idd Wielaart.. schande dat jij hier ook nog je mond open moet doen.
O ja, voor de idioot die Srbrenica erbij haalt; dat was een ruilhandel voor sarajevo (door de eigen moslim leiders aldaar). Ik schaam me ervoor dat NL zich officieel heeft verexcuseerd voor deze tevoren door anderen in scene gezette wantoestand.
Verdiep je maar in wat er gebeurt in Afghanistan en Pakistan, Irak ook nog en Iran zit eraan te komen. Net nog netanyahu gezien in interview op cnn. Hij ontkent niet dat ze nieuwe bunkerbommen hebben gekregen van de VS. De verhoudingen Israel- VS zijn uitstekend. Dus tel maar uit.
Leer de grote plaatjes zien…
Je werkt er zonder het zelf te weten aan mee. Juist door dat verexcuseergedrag, maar niet ingrijpend op wat nu gaande is.
Enfin, het is weer al aan dovemansoren gericht.
Jannenman
Het verraad van die mensen, die als militair naar Indonesië zijn gestuurd, vond plaats toen ze gestuurd werden.
NIET op het moment dat erkend wordt dat dat verkeerd was.
Voor schadevergoeding is geen plaats – het delict is strafrechtelijk niet, verjaard, want een oorlogsmisdaad verjaard niet (helaas is de minister in kwestie dood) maar civiel is het wel verjaard.
Maar het is een van de vele zwarte bladzijden in de NL geschiedenis. Wie dat niet erkent, is in mijn ogen zelf een halve oorlogsmisdadiger
Ik wil eerst Dhr Maas hier heel moedig noemen om mijn harde kritiek toch te plaatsen. Hij verdient daar bij mij veel punten mee.
@Bas,
Een oordeel (moreel oordeel) moet je (filosofie, -culturele- antropologie) wegen in de tijd en plaats van waarin het gebeurde. Je kunt niet 50 jaar (met het gegeven hoe snel de veranderingen de revue zijn gepasseerd in deze laatste 50 jaar), of 100 jaar of 1000 jaar na datum terugkijken en dan zeggen ze waren fout. Helaas.
Ik wil best zeggen dat ik het veroordeel, als mens, zoals ik nu naar dingen kijk, ja natuurlijk, dat had niet mogen gebeuren enz. Zwarte bladzijde, ook goed. Ik wil zelfs vanuit mn hart wel sorry zeggen tegen die mensen, maar dat betekent niets eigenlijk als ik dat zeg. Ik bestond toen niet eens. En ik kan ook niet uit naam van anderen sorry zeggen, want ook dat betekent dan niets.
Ik wil de ‘misdadige’ handelingen aldaar niet verdedigen, maar toch, als je eerlijk wilt oordelen moet je dingen in die tijd en plaats zien:
De situatie was dat NL net bevrijd was van de Duitsers. We hebben 5 jaar oorlog gehad hier op deze bodem. Mensen zijn opgepakt, gefusilleerd, verdwenen, afgevoerd, grote armoede, hongersnood in de grote steden en leven was toen sowieso nog een stuk harder.
Sommigen kwamen terug en hadden vreselijke dingen meegemaakt. Een leger werd weer opgebouwd, deels met mensen die vanuit andere gebieden hadden gevochten, deels verzetsmensen en een oorlog stelt de moraal heel scherp, de neuzen staan op dat moment allemaal 1 kant op en al dat over is, is bereid te vechten om te overleven. En de overheid zei, wij gaan Indonesië terugpakken.
En dus vertrokken ze per boot, een reis van een maand oid naar daar en ze troffen een volk dat bereid was een guerilla oorlog te vechten. Dat concept was hier niet eens bekend, men vocht nog zoals men kende; zet de legers tegenover elkaar en schiet op elkaar. (in grove lijnen).
Er was geen tv, geen internet, geen telefoon voor de bulk der mensen, velen nog geen electra, geen gas. Geld voor een krant? de rijken ja.
Als er al nieuws kwam van daar, was het hoofdzakelijk mondeling doorverteld nieuws, een flard papier misschien van dingen die maanden daarvoor waren gebeurd.
Leven was hard… en het is wel heel erg makkelijk om nu vanuit een luie stoel, vanuit een luxe positie te roepen dat dat heel erg fout was allemaal.
De bulk dar mensen had er geen idee van wat daar gebeurde. Toen kwam er waarschijnlijk een polygoon journaal in de bioscoop, dat zal rond die tijd ontstaan zijn, de publieke opinie keerde tegen en druk van de VS dat de NL militairen daar weg moesten. Wat men uiteindelijk deed.
Vele indonezen vluchten mee, zij die de kant van NL hadden gekozen konden daar niet blijven. Zij waren de eerste nieuwe lading allochtonen in NL en dat was even wennen voor NL.
Decennialang sprak men niet over indonesië. Muv wat indonezen hier deden (wijster ed). Ik hoorde de verhalen als kind, van de vader van een vriendje van me. Schrikbeelden. Heel erg veel vertelde hij niet, maar ze waren erg bang geweest voor die guerilladingen.
Op dat moment hadden we tv gekregen en dagelijks zagen we Amerikanen vechten in Vietnam. De b52s die onophoudelijk tapijtbombardementen uitvoerden. Kennedy was inmiddels vermoord. Nog een Kennedy (ik ben vernoemd naar JFK zelfs). Afgewisseld met atoomproeven, grote paddestoelen die alles kapot maakten. Allemaal schrikbeelden. Het enige dat je kon afleiden uit dit alles, was dat die mensen wel fout moesten zijn, anders zouden wij dat toch niet doen? (De VS was onze vriend).
Hippie tijd brak aan in volle glorie en alles werd anders. Langzaamaan bleek dat wij fout waren en niet zij. Het schuldcomplex begon.
En na nog wat decennia, waarin we alles weggaven, de deur wagenwijd openzetten voor alles en iedereen om het land leeg te roven, gingen mijn ogen open.
Het is nu 50 jaar later en de bulk der mensen loopt nog steeds met dat schuldcomplex. Alsof wij de grootste criminelen zijn die ooit op deze bol hebben gelopen. Ze weten niet eens dat ook wij tot slaven zijn gemaakt door de pasjas van noord Afrika. Ze zijn vergeten dat ook wij regelmatig zijn overheerst, vermoord. Ze voelen hun grootsheid in hun nederigheid. En dat is ziek.
Alle volken hebben dingen gedaan die niet netjes zijn. Je hoeft niet een ander volk te verheerlijken, omdat je je eigen volk zo slecht vind. Als je verder kijkt zul je zien dat wij zo slecht niet zijn en zij zo super niet. We zijn allemaal mensen en mensen mogen, nee moeten, trots zijn op zichzelf, op hun eigen volk. Anders pleeg je collectief euthanasie, of auto-genocide.
Ik schaam mij niet voor wat mijn voorouders hebben gedaan, want ik kan dat zien in de plaats en tijd waarin zij leefden. Ik schaam mij wel voor mijn volksgenoten die mij nu, op dit moment verraden. Ja, dan schaam ik mij voor het Nederlander zijn.
En natuurlijk wil ik wel sorry zeggen tegen die mensen, maar dat betekent niets. Net zoals het mij niets betekent als een Italiaan of Spanjaard, Fransoos, Marokkaan, of wie dan ook nu sorry tegen mij zou zeggen voor wat hun voorouders ooit hebben gedaan.
Ik hou sowieso niet van sorries voor dingen die mensenlevens hebben genomen of geruineerd. Daar is een sorry nooit genoeg. Je moet voorkomen dat je uberhaupt sorrie moet zeggen.
Maar ook dat is vanuit mijn luie stoel, vanuit mijn luxe positie, want ik weet als de nood hoog is dan doen mensen elkaar vreselijke dingen.
Zelfs met de beste bedoelingen worden nu mensen kapot gemaakt.
Daarom hou ik niet van mensen en sorrie helpt mij niets.
Sorrie…
Zeg je uit schuldgevoel. Je wilt geen schuldgevoel en je wilt dat de persoon die je, in jouw optiek, foutief hebt behandeld je vergeeft, dan kan je schuldgevoel iets minder zijn. Dat is een oprecht sorrie. Maar het merendeel der sorries zijn er juist om de ander beter te stemmen, zodat je ze opnieuw kunt misbruiken…
Ik heb een vrij schuldloos leven kunnen leiden. Als ik terugdenk, kom ik op iemand die ik in ~1984 een dingetje van 50 gulden niet heb geleverd, wat ik wel had moeten doen. Weet niet meer wie.
Ik zou tegen mijn pa wel sorrie willen zeggen dat ik nooit de zoon ben geworden die hij had gehoopt. Hoewel ik geen idee heb wat voor voorstelling hij heeft gehad.
Tegen mijn kinderen sorrie omdat ik niet de pa ben die ik had willen zijn.
Tegen een ex vriend, zei ik vorig jaar sorrie, omdat ik een jaar of 4 geleden overreageerde op iets. Hij was best een goeie vriend, deed het misschien ook heel even niet zo goed toen en ik dreef het op de spits. ‘Het is goed’, zei hij. Hij heeft minder verloren dan ik. Ik had hem harder nodig dan hij mij. Ik ben blij dat hij mijn excuus accepteerde, maar verder schiet ik er niet veel mee op. Je kunt nooit terug naar het moment voor de schade.
Ik heb ook ooit iemand een klap gegeven. Mijn grootste liefde. Dat had ik niet moeten doen. En zij had ook een heleboel dingen niet moeten doen. Sorrie is niet genoeg voor grote dingen. Moet zij mij vergeven om die klap? Voelt ze zich beter dan? Voel ik me beter als ik sorrie zeg, of als zij sorrie zegt?
Ik kan me niet voorstellen dat iemand in Indonesië zich beter voelt omdat ik sorrie zeg voor iets wat is gebeurd in een tijd dat ik niet eens bestond. Het zou ook niet oprecht kunnen zijn, want ik heb niets fout gedaan jegens die mensen. En ik kan niet spreken uit naam van anderen.
Moet de staat sorrie zeggen? Uit naam van wie? Dat wordt toch vreselijk abstract en nietszeggend?
Is het nu om een sorrie te doen, of over geld? Want ik kan me niet voorstellen dat er iemand daar zit te wachten op een sorrie.
En als het dan over geld gaat, hebben we al niet genoeg betaald voor ‘onze’ (?) zonden? Mogen we wellicht doorverwijzen naar de zondaars tegen ons?
Ik ben ooit in elkaar geslagen in mijn eigen huis. Daar heb ik nog veel last van. Als ik de namen hoor van die personen schrik ik al, laat staan dat ze aan de deur zouden staan om sorrie te zeggen.
Persoonlijk leed is niet te compenseren met ‘sorrie’. En ook niet met geld.
Het beste dat je kunt doen is proberen verder te leven en hopen dat het slijt. Dat je vergeet zelfs, hoewel pijnlijke dingen de nare eigenschap hebben zich altijd op de voorgrond te dringen.
In tegenstelling tot genot, dat zo vergeten is. Daarom moeten we steeds opnieuw genot en raken we verslaafd. Van pijn hoef je niet zoveel. Je hoeft het niet eens op te zoeken, want het komt vanzelf naar je toe. Keer op keer opnieuw.
Darwin had gelijk… het leven is keihard.
@Dan zegt: 19-09-11 om 19:53
Je moet eerst goed lezen voordat je reageert. Ik heb geprobeert om uit te leggen hoe mijn familie er voor staat. Het gaat hier om een feit van 60 jaar terug. Denk jij, dat ik of mijn familie nog enige kans maken bij de duitse regering? Nee natuurlijk niet. Doe eens normaal, man!
Oh en nog wat. Het lijkt mij het toppunt van verdorvenheid om gelijk een prijskaartje aan excuses te hangen. Weet je wat dit betekend? Eén keer toegeven en opeens is heel indonesia zielig en willen ze geld zien. Doet me denken aan de bijlmer ramp. Toen er een vergoeding vergeven ging worden stonden er opeens honderden, duizenden mensen voor het loket. Nee, geef dan de molukkers maar een goede schade vergoeding. Is ook beter voor onze eigen economie!