De kleren van de president
Ik loop een oud minister tegen het lijf. Hij is een van die zeldzame ex-ministers die niet uit de politiek komen, maar een ingenieur, en een intellectueel, en een man die meer van de wereld heeft gezien dan alleen maar de Rolex-winkels van Jakarta. Zo’n man vraag je natuurlijk meteen om zijn mening.
Hoe gaat het nou echt in Indonesië?
‘Weet u?’, zegt hij, ‘ik weet het niet. Elke dag stel ik mij diezelfde vraag. En elke keer kom ik dan uit op die andere vraag, waar eigenlijk alles om draait: WIE regeert er eigenlijk in dit land? En het antwoord is dan: ik heb geen idee.’
Wie regeert er? Niet de president, zoveel is wel zeker. De oud-minister kan alleen maar knikken als een commentator zegt dat de president ‘politiek irrelevant’ is geworden. ‘Irrelevant, inderdaad’, zegt hij.
Irrelevant? Er gaat bijna geen dag voorbij dat de president niet een ‘presidentieel decreet’ uitvaardigt of een andere ‘krachtige boodschap’ de deur uit doet. Dat klinkt goed, maar de werkelijkheid is, dat geen mens die zich er iets van aantrekt. De helft van zijn decreten verdwijnt domweg in een la. De helft, zo is gebleken uit een recent onderzoek.
En dan zijn er de commissies. Bij elk probleem dat opdoemt benoemt Yudhoyono een nieuwe commissie. Dat moeten er al vele tientallen, misschien zelfs honderden zijn, over de afgelopen zeven jaren… Van die commissies wordt zelden of nooit meer iets vernomen. Vermoedelijk vergaderen ze.
Vorig jaar vaardigde hij een decreet uit om zijn trage ministeries aan te sporen het budget sneller te besteden.
En deze keer hebben ze wel geluisterd!
De staatsaccountant heeft deze week uitgerekend dat in de eerste zes maanden van dit jaar 2,5 miljard Euro aan overheidsgeld is weggegooid. Het geld is verdwenen. Het is gestolen, uitgegeven aan totaal zinloze zaken, of aan zaken waar het niet voor was bestemd.
Twee en een half miljard euro. Dáár moeten toch koppen gaan rollen…
‘De president verklaart de oorlog aan het verdwijnen van overheidsgeld’, zegt zijn adviseur Daniel Sparingga inderdaad onmiddellijk.
Aha. Dus…
Sparingga: ‘Hij heeft zijn staf opdracht gegeven een plan te formuleren voor meer effectieve en efficiente manieren om het geld uit te geven.’
O. Wij verklaren de oorlog, en we gaan NU vergaderen…
Twee maanden denkt de president nu over een reshuffle van zijn kabinet. Om de effectiviteit van zijn regering te vergroten. Het kabinet bestaat uit ministers die afkomstig zijn van een lappendeken van partijen. Elke partij kreeg zijn ministers, in ruil voor onvoorwaardelijke steun in het parlement. Dus elke ministerspost ligt gevoelig, en de partijen dreigen al. De moslims van de PKS bijvoorbeeld: ‘Als één PKS minister wordt gewipt, stappen wij er allemaal uit!’ dreigen zij.
Het wordt misschien SBY’s laatste kans om te laten zien wie er de dienst uitmaakt in Indonesië.
Toch de president?
‘Nee. Als je het mij vraagt: niemand’, zegt de oud-minister, ‘of iedereen. Iedereen die genoeg geld heeft.’
@Dhr. Michel Maas
Wat ik mij nu sterk afvraag meneer Maas is of u ooit de moeite heeft genomen om te reageren op Dhr. D.P. Tick, of tenminste zijn sites heeft bezocht ter informatie op zijn onderzoeken naar Indonesche Vorstenhuiezen. Dhr. Tiick is zeer nauw verbonden en al heel lang verdiept in dit toch byzondere onderwerp. Publiekelijk laat u iig. weinig blijken of u uberhaupt de reacties op uw stukken de moeite waard vindt of niet. U loopt daar mijlen ver weg steeds mensen tegen het lijf, hier weet men niet of u eigenlijk wil weten hoe wij bij uw berichten varen.
Bij zo een bericht van Dhr. Tick zou u toch zeker wat sjoege kunnen geven. Bvd voor uw aandacht en dank voor uw verhalen van ver.
Ik reageer soms rechtstreeks op reacties, en vaak niet. Als iemand zijn mening ventileert op de weblog, of op iets wat daarin vermeld wordt, dan vind ik meestal niet dat ik commentaar moet leveren op die mening.
En als er onderlinge discussies ontstaan voel ik mij meestal ook niet geroepen mij daarin te mengen.
Dat wil niet zeggen dat ik de reacties niet lees, of dat zij mij niet interesseren. Ik vind de meeste juist heel boeiend, vaak omdat zij mij een inkijkje geven in de manier waarop in Nederland discussies worden gevoerd, en ook omdat zij laten zien hoe gevoelig sommige zaken in Nederland op dit moment liggen.
Voor een correspondent die ver weg van Nederland zijn werk doet is dat uitermate nuttig.
Praktische informatie, zoals die van de heer Tick, sla ik zeker op. En zoals u aan de weblog over de royalty zelf heeft kunnen zien: het onderwerp heeft mijn belangstelling. En als er aanleiding is om er een reportage aan te wijden, zal ik de heer Tick zeker weten te vinden.
Geachte meneer Maas;
Ik weet niet,wie er voor mij in de bres springt,doch dank,.Als,m ik eerlijk zeggen mag,dan ben ik het er wel mee eens.Vorheen was mijn reactie op Uw gaan naar dat vorstenfestival wel wat pittig van mij en daarvor nog eens mijn excuses,doch ik wilde U alleen maar zeggen,dat ik uit ervaring weet,dat al die royals in Indonesia U veel op de mouw willen spelden.Als ze dan merken,dat je iets weet,dan keren ze openeens razendsnel in hun taktiek om.Ok zij zijn mensen,die hun ster weer willen zien stijgen.Afijn,ik zou best wel eens direct met U willen converserren iover dit onderwerp.Ik hoop in july naar het Festival Keraton Nusantara VIII in Buton toe te gaan.Ik heb wat contacten nodig voor de afronding van mijn enccylopedia over alle ca. 300 vorstenhuizen van Indonesia.Misschien zien we elkaar daar wel en we kunnen dan wat praten,als U daar prijs op stelt. Helaas pikte Uw collega ejn vriend Ed Wray mijn kritiek op U niet.Hij is nu wat verwijderd van mij.Ja,U benjt natuurlijk veel betere journalsietn van mij,doch ik ben nu 51 en al vanaf mijn 13e geïnteresseerd in de vorstenhuizen van Indonesië.Vooral hoe het met hen ging vamaf 1945.U moet maar eens online lezen het stuk van Gerry van Klinken The revival of thje sultans.Ik was daar adviseur van.Maar,nu even een compliment:mijn petje af voor Uw durf om het onderwerp Indonesische vorsten te behandelen.Dat is uniek.Ik lees Uw stukje graag.Ik wil U alleen behoeden,dat ze U voor het lapje houden.Ik nodig U uit om eens wat met mij te praten,als U daar interesse en tijd voor heeft.Hoogachtend: Donald Tick PS:Volgene maand wordt in Baubau Sultan La Ode Muhammad Jafar gekroond tot sultan van Buton.Lakina Wolio daar geheten.Hij is een vd weinige vorsten,die een kroon hebben.Daar maakt een copie vd pruik v Cornelis Speelman een deel van.Die werd 4 jaar geleden gevraagd,daar mendacht,dat die krachrt gaf.Dank voor Uw aandacht.