Weblog Zuidoost-Azië

  • Als de pembantu is vertrokken

    Wia is weg, en ik weet niet waar de koffie staat.
    Lach niet. Ik kom nooit in de keuken. Dat is haar domein, want zij is de pembantu. En ik ben bapak (‘mister’ heb ik verboden). Als ik er al eens kom, om een kopje op het aanrecht te zetten of een whiskeyglas uit de kast te halen, krijg ik zo’n blik van: wat moet jij hier?

    Straks gaat ie nog zelf koken…

    Je ziet het haar denken. En dan bedenk je je een volgende keer wel. Want Wia is iemand voor wie je opzij gaat als ze je zo aankijkt.

    5 reacties Lees verder →

  • Na het vasten een gebaar

    De werksters beginnen flauw te vallen op de keukenvloer. Dat gebeurde het eerst bij een tante van Yulivia, en vandaag ging onze wasvrouw onderuit. Winkelmeisjes reageren helemaal niet meer als er iemand binnenkomt. En steeds vaker steken mensen zonder waarschuwing de straat over, midden in de drukte, met een holle blik in de ogen, en verdoofde oren die zelfs de claxons niet meer horen.

    Het wordt echt tijd dat ze ophouden met vasten.

    22 reacties Lees verder →

  • Zwanger door internet en erger

    Internet heeft het weer gedaan. In Gunung Kidul, op Java, moeten opvallend veel tienermeisjes trouwen omdat zij zwanger zijn. En waarom zijn ze zwanger? Facebook.
    Een onderzoek heeft uitgewezen dat veel (te) jong gehuwden elkaar inderdaad via Facebook hebben leren kennen.

    Siti Haryanti, medewerkster van een religieus gerechtshof in Yogyakarta, gelooft heilig dat het sociale netwerk kinderen aanzet tot seks en erger.

    12 reacties Lees verder →

  • Geen Harry Potter

    Ik ga bijna op vakantie. Naar een lekker koud land met brede trottoirs, waar je buiten kunt wandelen en fietsen en rennen en ademhalen zonder te hoesten. Om maar een paar dingen te noemen die je in Jakarta moet missen, waar de lucht bruin is en aan je lijf blijft plakken. Elektronische borden die de luchtkwaliteit weergeven liegen als ze zeggen dat de lucht hier ‘healthy’ is want mijn keel zegt dat dat niet zo is.

    Geen reacties Lees verder →

  • Nietjes in mijn paspoort

    Ik heb net zeven nietjes uit mijn paspoort gehaald.
    Een was er blijven zitten na een bezoekje aan Thailand. Daar nieten ze je gestempelde ‘departure’ kaartje aan je mooie Nederlandse paspoort. Die departure kaart zat vast aan een ‘arrival’ kaart, die eraf gescheurd wordt als je het land binnenkomt. En als je er weer uit gaat moet je die gestempeld en wel afgeven. En owee als je dat papiertje kwijt bent.

    2 reacties Lees verder →

  • Koning(in) voor een dag

    Nog nooit in mijn leven heb ik oog in oog gestaan met 196 koningen en sultans. Tot dit weekeinde, als precies zoveel vorsten in Bandung bij elkaar komen. Zij zijn allemaal in het volste ornaat dat ze hebben. Niemand wil onderdoen voor de anderen.

    5 reacties Lees verder →

  • Een vriendelijke oude baas

    Opnieuw stond ik oog in oog met Abu Bakar Baashir. Deze keer kort, er was geen gelegenheid wat te zeggen, hij liep voorbij, en zat de rest van de tijd onbereikbaar in een stoel voorin de kleine rechtszaal van Zuid Jakarta.

    Maar de vorige twee keren hadden wij tijd genoeg. En dat was geen onverdeeld genoegen.

    2 reacties Lees verder →

  • Koeien tegen nationale trots

    De bewaker van het slachthuis even buiten Jakarta wordt nerveus als hij mij weer ziet. Hij vertelt tegen mijn assistente dat hij strikte opdracht gekregen geen enkele journalist binnen te laten, ‘en zeker geen ‘bule’’. Hij gebruikt het minder vriendelijke woord voor ‘buitenlander’ en denkt kennelijk dat ik dat niet versta. Ik moet een ‘izin’ halen, zegt hij stuurs, een speciale toestemming om in het slachthuis te mogen kijken.

    2 reacties Lees verder →

  • Met een kogel terug naar Thailand

    De kogel (Foto: Michel Maas / NOS)Ik ben hier in Thailand op een missie, zo lijkt het wel. Die missie ben ikzelf, voor een deel, of beter: wat er met mij gebeurde op 19 mei 2010. Ik loop rond met een kogel. Deze keer niet in mijn lijf maar in zilver gevat aan een kettinkje rond mijn nek. ‘De’ kogel.

    4 reacties Lees verder →

  • Op reis met een would be Taliban

    Indonesische moslimradicalenHet vliegtuig naar Bangkok zit vol. Ook de stoel naast mij ontsnapt er niet aan. Als de eigenaar van stoel 50a zich aandient denk ik: dit is mijn verdiende straf. In de wachtkamer had ik hem al gezien: een jonge Indonesiër in een Taliban outfit: wijde broek, lang hemd met opstaand boordje, wit petje en baardhaartjes. ‘Daar heb je er weer zo een’, had ik gedacht. Een radicaal, een moslim die van Indonesië een Saudi Arabië wil maken of erger nog: Afghanistan.

    3 reacties Lees verder →

    • Over Weblog Zuidoost-Azië

      Correspondent Michel Maas schrijft hier over zijn ervaringen rondom zijn werkzaamheden als correspondent in Zuidoost-Azië.
    • Reageren?

      Reacties op dit weblog zijn uiteraard van harte welkom.
      Wel is er een aantal spelregels:

      1) Alle reacties worden gemodereerd. Wij doen dat zelf. Het kan soms even duren voordat een reactie geplaatst wordt.

      2) Let op: Eenmaal geplaatst blijft geplaatst. Bijdragen aan een discussie worden door ons niet achteraf verwijderd, ook niet op verzoek. Schrijf dus geen dingen waar u later spijt van kunt krijgen.

      3) De blogs zijn een platform voor reacties en discussie, geen uitlaatklep voor scheldkanonnades. Houd het aub beschaafd. Reacties die beledigingen of scheldwoorden bevatten worden niet geplaatst.

      4) Houd het ook zakelijk, dat wil zeggen: niet nodeloos op de man spelen.

      5) Alleen inhoudelijke reacties op het onderwerp van een blogpost worden geplaatst. Met andere woorden: blijf on-topic.

      6) Het is de bedoeling dat reacties de discussie bevorderen. Steeds weer hameren op hetzelfde punt heeft geen zin, tenzij met nieuwe argumenten.

      Reacties die niet aan de spelregels voldoen worden niet geplaatst.